Για την πρώτη του συλλογή υψηλής ραπτικής, ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του Dior, Jonathan Anderson, στράφηκε τόσο στη φύση όσο και στην ιστορία του οίκου.
Λουλούδια κρέμονταν από το ταβάνι, από τα αυτιά, από ασημένιες αλυσίδες.
Μωβ ορχιδέες έπεφταν από τους ώμους, ενώ κεντημένα πορτοκαλί άνθη στόλιζαν φορέματα. Κυκλάμινα υποδέχονταν τους προσκεκλημένους πριν επανεμφανιστούν στη συλλογή, μεταμορφωμένα σε μεταξωτές δημιουργίες.
Το λουλούδι που κυριάρχησε στη συλλογή Haute Couture Άνοιξη-Καλοκαίρι 2026 ήταν το κυκλάμινο και όχι τυχαία.
«Πέρυσι, λίγο πριν από την πρώτη μου γυναικεία επίδειξη για τον Dior, ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο ήθελα να δείξω τη συλλογή ήταν ο John Galliano», έγραψε ο Anderson στο Instagram.
«Ήρθε πολύ γενναιόδωρα κρατώντας δύο μικρές ανθοδέσμες από κυκλάμινα δεμένες με μαύρες μεταξωτές κορδέλες και μια σακούλα με γλυκά και κεράσματα από το Tesco για την ομάδα. Ήταν τα πιο όμορφα λουλούδια που είχα δει ποτέ».
Σε σχετική ανακοίνωση, ο οίκος χαρακτήρισε τα άνθη «ποιητικές σκυτάλες δημιουργικής συνέχειας».
Παρότι η είσοδος του Anderson στην couture του Dior σηματοδοτεί ένα συναρπαστικό νέο ξεκίνημα, ο φόρος τιμής στο κυκλάμινο και στα λουλούδια συνολικά δεν αποκαλύπτει μόνο τον σεβασμό του προς τον προκάτοχό του, αλλά και τις βαθιά ριζωμένες βάσεις του ίδιου του οίκου.
Όπως αναφέρεται στις σημειώσεις της επίδειξης: «Η φύση συναντά την επιτήδευση και το παλιό υποδέχεται το νέο».
Στον Dior, τα λουλούδια δεν λειτουργούν απλώς ως επαναλαμβανόμενα μοτίβα, αλλά ως μια οπτική κληρονομιά, βαθιά συνδεδεμένη με την αγάπη του ιδρυτή Christian Dior για την κηπουρική.
Το πάθος αυτό γεννήθηκε στο παιδικό του σπίτι, τη Villa Les Rhumbs στη Νορμανδία, όπου η μητέρα του, Madeleine, φρόντιζε έναν πλούσιο ροδώνα. Ωστόσο, η αγάπη του για τους κήπους άνθισε πραγματικά στο αγαπημένο του εξοχικό, το Château de La Colle Noire, κοντά στην Grasse.
Αγορασμένο το 1951, το φυτεμένο με αμυγδαλιές και τριανταφυλλιές κτήμα, έγινε τόσο οικογενειακό καταφύγιο όσο και βασική πηγή έμπνευσης για την haute couture του.
Λίγα χρόνια αργότερα, αφιέρωσε τη συλλογή Άνοιξη/Καλοκαίρι 1954 στο αγαπημένο του λουλούδι, το κρίνο της κοιλάδας.
Τρία χρόνια μετά, ένα από τα πιο εμβληματικά του φορέματα, το Muguet, εμπνεύστηκε άμεσα από το καμπανοειδές άνθος.
Παρότι ο Christian Dior έφυγε από τη ζωή το 1957, τα λουλούδια επανεμφανίζονται διαρκώς στην ιστορία του οίκου. Οι εκάστοτε καλλιτεχνικοί διευθυντές τα επανερμηνεύουν για να τιμήσουν τις ρίζες του Dior: από τα γραφικά floral του Marc Bohan στην couture Άνοιξη 1972, έως τα φορέματα του Gianfranco Ferré στη συλλογή Άνοιξη/Καλοκαίρι 1992, τα υπερμεγέθη άνθη του John Galliano στη couture Φθινόπωρο/Χειμώνας 2010 και το ντεμπούτο του Raf Simons το Φθινόπωρο 2012.
Με την πρώτη couture συλλογή του Jonathan Anderson, αυτή η ανθισμένη κληρονομιά συνεχίζεται.
Πηγή: maireclaire.gr
