Στις 28 Ιουλίου 1923, στην αρχοντική Κέρκυρα, γεννήθηκε μια γυναίκα που έμελλε να γίνει σύμβολο της ελληνικής κωμωδίας και μία από τις πιο λαμπρές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, της μουσικής και του κινηματογράφου. Η Ρένα Βλαχοπούλου δεν ήταν απλώς μια μεγάλη ηθοποιός. Ήταν ένα σπάνιο φαινόμενο.
Ένας άνθρωπος που με τοταλέντο, το αυθεντικό χιούμορ και την ανεπιτήδευτη προσωπικότητά της κατάφερε να κερδίσει την αγάπη του ελληνικού λαού και να αφήσει μια κληρονομιά που παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα. Οι γιαγιάδες βάζουν τις ταινίες στα παιδιά τους με σκοπό να τους δείξουν ποια είναι πραγματικά η γυναίκα που χάριζε απλόχερα το χιούμορ της σε μια ολόκληρη Ελλάδα..αλλά και απο γενιά σε γενιά.
Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στην Κέρκυρα, ένα νησί με πλούσια μουσική παράδοση. Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε το ταλέντο της στο τραγούδι και σύντομα άρχισε να ξεχωρίζει για τη χαρακτηριστική, ζεστή φωνή της. Η μουσική ήταν η πρώτη μεγάλη της αγάπη και η αρχή μιας σπουδαίας καριέρας.
Στη δεκαετία του 1940 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου άρχισε να εμφανίζεται σε γνωστά μουσικά κέντρα της εποχής. Η Ρένα Βλαχοπούλου έγινε γρήγορα μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες του ελαφρού τραγουδιού και της τζαζ στην Ελλάδα.
Η σκηνική της παρουσία ήταν μοναδική και κάθε εμφάνισή της αποτελούσε ξεχωριστό γεγονός. Η επιτυχία της στο τραγούδι άνοιξε τον δρόμο για το θέατρο και, λίγο αργότερα, για τον κινηματογράφο.
Η είσοδός της στον ελληνικό κινηματογράφο αποδείχθηκε καθοριστική. Το κοινό αγάπησε αμέσως τον αυθορμητισμό, την εκφραστικότητα και το ακαταμάχητο χιούμορ της. Δεν υποδυόταν απλώς έναν ρόλο αλλά τον ζούσε. Με ένα βλέμμα, μια γκριμάτσα ή μια χαρακτηριστική ατάκα μπορούσε να προκαλέσει αυθόρμητο γέλιο και να κάνει ξαφνικά μια Ελλάδα χαρούμενη…χωρίς προβλήματα άλλωστε αυτός είναι ένας απο τους πολλους λόγους που το κοινό την αγάπησε, διότι μαζί της ξεχνούσε τα προβλήματά του.
Κατά τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς και πρωταγωνίστησε δίπλα σε κορυφαίους ηθοποιούς της εποχής, όπως ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Κώστας Βουτσάς, η Μάρω Κοντού, η Τζένη Καρέζη, η Μάρθα Καραγιάννη και πολλοί ακόμη. Οι ερμηνείες της αποτέλεσαν σημείο αναφοράς για την ελληνική κωμωδία.
Οι ταινίες της ανήκουν πλέον στις πιο αγαπημένες του ελληνικού κινηματογράφου. Η «Χαρτοπαίχτρα» αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα πιο δημοφιλή έργα όλων των εποχών, με τις ατάκες της να έχουν περάσει στην καθημερινή γλώσσα των Ελλήνων. Το ίδιο συνέβη και με τις ταινίες «Η Παριζιάνα», «Μια Ελληνίδα στο Χαρέμι», «Οι Θαλασσιές οι Χάντρες», «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο», «Ξύπνα Βασίλη», «Μια Τρελή… Τρελή Οικογένεια» και πολλές ακόμη που εξακολουθούν να προβάλλονται αδιάκοπα από την ελληνική τηλεόραση.
Το ξεχωριστό στοιχείο της Ρένας Βλαχοπούλου ήταν ότι δεν βασίστηκε ποτέ μόνο στο σενάριο. Διέθετε μοναδικό αυτοσχεδιασμό και πολλές από τις πιο αξέχαστες στιγμές της γεννήθηκαν αυθόρμητα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Η χαρακτηριστική κερκυραϊκή προφορά, η εκρηκτική της ενέργεια, το αυθεντικό της γέλιο και η αμεσότητά της δημιούργησαν ένα καλλιτεχνικό ύφος που δεν μπόρεσε ποτέ να αντιγράψει κανείς.
Παρά τη μεγάλη επιτυχία, παρέμεινε πάντα σεμνή, αγαπητή και προσιτή. Οι συνεργάτες της μιλούσαν για έναν άνθρωπο ευγενικό, εργατικό και γενναιόδωρο, που αντιμετώπιζε όλους με σεβασμό. Το κοινό δεν έβλεπε μόνο μια super star, αλλά έναν δικό του άνθρωπο, και ίσως αυτό να ήταν το μεγαλύτερο μυστικό της διαχρονικής της επιτυχίας.
Εκτός από τον κινηματογράφο, διέγραψε σπουδαία πορεία και στο θέατρο, πρωταγωνιστώντας σε επιθεωρήσεις και μουσικές παραστάσεις που σημείωσαν τεράστια επιτυχία. Παρέμεινε ενεργή για πολλές δεκαετίες, αποδεικνύοντας ότι το πραγματικό ταλέντο δεν γνωρίζει ηλικία ούτε καταλαβαίνει από χρόνο.
Στις 29 Ιουλίου 2004, μία μόλις ημέρα μετά τα 81α γενέθλιά της, έφυγε από τη ζωή, σκορπίζοντας βαθιά συγκίνηση σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ο ελληνικός κινηματογράφος έχασε μία από τις μεγαλύτερες πρωταγωνίστριές του, όμως το έργο της παρέμεινε ζωντανό.
Σήμερα, περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό της, οι ταινίες της εξακολουθούν να γεμίζουν τα σπίτια με γέλιο και νοσταλγία. Οι νεότερες γενιές συνεχίζουν να τη γνωρίζουν και να τη θαυμάζουν, ενώ οι παλαιότεροι τη θυμούνται ως την ηθοποιό που συντρόφευσε τα πιο όμορφα χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου.
Αυτή η απίστευτη γυναίκα, δεν υπήρξε απλώς μια μεγάλη κωμικός. Υπήρξε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο ταλέντο, μια γυναίκα που τραγούδησε, έπαιξε, γέλασε και έκανε ένα ολόκληρο έθνος να γελάσει μαζί της. Η προσφορά της στον ελληνικό πολιτισμό είναι ανεκτίμητη και το όνομά της θα παραμένει για πάντα συνδεδεμένο με τη χρυσή εποχή της ελληνικής ψυχαγωγίας.
Η μεγάλη κυρία της ελληνικής κωμωδίας, που θα συνεχίζει να μας συντροφεύει μέσα από τις αξέχαστες ερμηνείες της και να φωτίζει με το γέλιο της κάθε σπίτι ανεξαρτήτου χώρας.
