Πλησιάζουμε προς το τέλος του Αυγούστου και, όσο κι αν δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να αποχαιρετήσουμε το καλοκαίρι, κάτι στην ατμόσφαιρα αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει. Οι μέρες παραμένουν ζεστές, τα καλοκαιρινά φορέματα δεν έχουν επιστρέψει ακόμη στην ντουλάπα και οι τελευταίες αποδράσεις συνεχίζονται, όμως τα βράδια αποκτούν διαφορετική αίσθηση, και μαζί τους αλλάζουν, σχεδόν ασυναίσθητα, και τα αρώματα που θέλουμε να φοράμε.

Ο Σεπτέμβριος είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρων μήνας για την αρωματική μας γκαρνταρόμπα. Δεν ζητά ακόμη τις βαριές, σκοτεινές συνθέσεις του χειμώνα, αλλά ούτε και τα ανάλαφρα, τροπικά αρώματα που μας συνόδευσαν στις διακοπές. Βρίσκεται ακριβώς στη μέση, εκεί όπου η φρεσκάδα συναντά τη ζεστασιά, τα λουλούδια αποκτούν περισσότερο βάθος και οι ξυλώδεις νότες επιστρέφουν διακριτικά στο προσκήνιο.

Πώς μυρίζει, λοιπόν, ο Σεπτέμβριος;
Αν μπορούσαμε να τον κλείσουμε μέσα σε ένα μπουκάλι, πιθανότατα θα μύριζε ζεστό ξύλο, σύκο, κεχριμπάρι, καθαρό musk και βανίλια. Θα είχε κάτι από το τελευταίο απογευματινό φως του καλοκαιριού, αλλά και κάτι από εκείνη την πρώτη δροσιά που μας υπενθυμίζει ότι το φθινόπωρο βρίσκεται κοντά.

Είναι η εποχή που οι νότες του σανταλόξυλου και του κέδρου αρχίζουν να ακούγονται ξανά πιο ελκυστικές. Προσφέρουν ζεστασιά χωρίς να κάνουν ένα άρωμα υπερβολικά βαρύ και δημιουργούν εκείνη την κομψή, «skin-like» αίσθηση που ταιριάζει απόλυτα στις μεταβατικές ημέρες.

Το σύκο είναι επίσης σχεδόν συνώνυμο με τον Σεπτέμβριο. Πράσινο και ελαφρώς γλυκό, διατηρεί κάτι από τη φρεσκάδα του καλοκαιριού, ενώ ταυτόχρονα έχει μια πιο γήινη πλευρά. Σε συνδυασμό με φύλλα συκιάς, ξύλα ή musk γίνεται η τέλεια γέφυρα ανάμεσα στις δύο εποχές.

Με τις πρώτες φθινοπωρινές διαθέσεις επιστρέφει και η επιθυμία για πιο γλυκές νότες. Η βανίλια, όμως, τον Σεπτέμβριο δεν χρειάζεται να θυμίζει ακόμη πλούσιο gourmand άρωμα.

Υπάρχει κάτι στον Σεπτέμβριο που μας κάνει να επιστρέφουμε στην απλότητα. Μετά τα έντονα αρώματα αντηλιακού, καρύδας, εσπεριδοειδών και λευκών λουλουδιών του καλοκαιριού, το musk λειτουργεί σχεδόν σαν αρωματικό reset.

Φυσικά, δεν εγκαταλείπουμε τα floral αρώματα επειδή τελείωσε ο Αύγουστος. Απλώς αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο τα φοράμε. Το τριαντάφυλλο μπορεί να συνδυαστεί με ξύλα ή musk, το γιασεμί να αποκτήσει μια πιο κεχριμπαρένια βάση, ενώ τα λευκά άνθη απομακρύνονται από την τροπική τους διάθεση και γίνονται πιο βελούδινα και αισθησιακά.

Ο Σεπτέμβριος είναι επίσης η κατάλληλη στιγμή για την πρώτη μικρή δόση μπαχαρικών. Κάρδαμο, ροζ πιπέρι, τζίντζερ ή μια διακριτική κανέλα μπορούν να αλλάξουν εντελώς τον χαρακτήρα ενός αρώματος. Όχι ακόμη οι πολύ γλυκές, πικάντικες συνθέσεις που συνδέουμε με κρύες νύχτες και χοντρά πλεκτά, αλλά κάτι πιο ανάλαφρο. Μια πικάντικη λεπτομέρεια που κάνει το άρωμα να μοιάζει λίγο πιο ζεστό μόλις πέσει ο ήλιος.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Photo By Pinterest