Μια προσωπική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πλευρά της συνεργασίας του με τον Γιώργο Μαζωνάκη αποκάλυψε ο Νίκος Βουρλιώτης, ο οποίος βρέθηκε σήμερα καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής «Πρωίαν σε είδον».
Ο γνωστός μουσικός και τραγουδιστής αναφέρθηκε στη σχέση του με τον Γιώργο Μαζωνάκη, στη συνεργασία που οδήγησε στη δημιουργία του τραγουδιού «Θέλω να γυρίσω στα παλιά», αλλά και στα κοινά βιώματα που είχαν ως παιδιά μεγαλώνοντας στα δυτικά προάστια της Αθήνας.
Πίσω από τη συγκεκριμένη μουσική συνάντηση, όπως εξήγησε, δεν υπήρχε εξαρχής ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός. Η συνεργασία προέκυψε σχεδόν φυσικά, μέσα από μια κοινή περιοδεία και την ανάγκη των δύο καλλιτεχνών να δημιουργήσουν κάτι που θα εξέφραζε την κοινή τους αφετηρία.
Πώς γεννήθηκε η συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Νίκος Βουρλιώτης εξήγησε πως, σε αντίθεση με άλλες επαγγελματικές του συνεργασίες, αυτή με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν ήταν κάτι που επιδίωξε εξαρχής.
«Ενώ όλα τα υπόλοιπα τα είχα προσπαθήσει πολύ, τη συνεργασία με τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν την προσπάθησα, προέκυψε. Υπήρξε τότε μια πρόταση από την πλευρά του Γιώργου να κάνουμε μια περιοδεία μαζί. Και στο πλαίσιο της περιοδείας είπαμε ότι πρέπει κάποια στιγμή να βγαίνουμε και να λέμε κάτι μαζί», είπε αρχικά ο Νίκος Βουρλιώτης.
Η περιοδεία αποτέλεσε έτσι την αφετηρία για μια συνεργασία που θα αποκτούσε στη συνέχεια τη δική της ξεχωριστή θέση στη μουσική διαδρομή και των δύο.
Το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» και η κοινή τους γειτονιά
Όπως περιέγραψε, η ανάγκη να δημιουργηθεί ένα τραγούδι που θα τους ένωνε καλλιτεχνικά προέκυψε μέσα από την κοινή τους καταγωγή και τα βιώματα που μοιράζονταν.
Ο ίδιος ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Εκεί, λοιπόν, δημιουργήθηκε η ανάγκη να γραφτεί ένα τραγούδι, με το οποίο να «συναντηθούμε». Εντάξει, τι άλλο θα μπορούσε να είναι κοινό στοιχείο, το οποίο να μπορούν να συναντηθούν δύο άνθρωποι, 26 ο Γιώργος, 28 εγώ, εκτός από τη γειτονιά τους, την κοινή τους γειτονιά; Το σημείο αναφοράς!».
«Η γραμμή του ποταμού ήταν ένα άτυπο Απαρτχάιντ»
Στη συνέχεια της συζήτησης, ο Νίκος Βουρλιώτης μίλησε ανοιχτά για τον κοινωνικό διαχωρισμό που, όπως περιέγραψε, βίωσαν οι άνθρωποι που μεγάλωσαν στα δυτικά προάστια.
«Η γραμμή του ποταμού, που χώριζε την Αθήνα με τα δυτικά προάστια, ήταν ένα άτυπο Απαρτχάιντ, με κάποιο τρόπο έκανε έναν διαχωρισμό που ήταν πολύ σκληρός και δεν είμαι υπερβολικός σε αυτό που λέω. Με τα χρόνια, όλα αυτά διαφοροποιήθηκαν, άλλαξε η κοινωνία μας, άλλαξαν τα δεδομένα.
Εμείς ζήσαμε αυτό το ρατσισμό, υπήρχαν πολλοί στη γειτονιά που δεν έλεγαν ότι είμαστε από την Αγία Βαρβάρα, δεν τολμούσαν. Δεν τολμούσαν να πουν ότι είμαστε από τον Κορυδαλλό, γιατί η αντίδραση θα ήταν “από μέσα;”».
