Μια από τις πιο αυθεντικές και επιβλητικές φωνές της ελληνικής μουσικής σίγησε, ο Λάκης Χαλκιάς έφυγε από τη ζωή στις 2 Αυγούστου, σε ηλικία 83 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και σε όσους μεγάλωσαν με τα τραγούδια του.
Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε η οικογένειά του, αναφέροντας πως οι λεπτομέρειες για την κηδεία του θα γνωστοποιηθούν σύντομα.
Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε ένας ζωντανός σύνδεσμος ανάμεσα στο δημοτικό τραγούδι, το ρεμπέτικο, το λαϊκό και το έντεχνο, ένας καλλιτέχνης που κουβαλούσε στη φωνή του τη γη, τον μόχθο, τη μετανάστευση, τη μνήμη και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού.
Η μουσική ήταν η κληρονομιά του
Ο Λάκης Χαλκιάς, κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος, γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943. Ανήκε στην τέταρτη γενιά της ιστορικής οικογένειας των Χαλκιάδων και ήταν γιος του σπουδαίου δεξιοτέχνη του κλαρίνου Τάσου Χαλκιά.
Στην οικογένειά του η μουσική δεν ήταν επάγγελμα που επέλεγες μεγαλώνοντας, ήταν γλώσσα, τρόπος επικοινωνίας και καθημερινή πραγματικότητα. Ο ίδιος άρχισε να ασχολείται με το τραγούδι από την ηλικία των επτά ετών και σύντομα εξελίχθηκε σε πολυοργανίστα, μαθαίνοντας κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι. Στα 16 του εργαζόταν ήδη ως επαγγελματίας μουσικός, ενώ δύο χρόνια αργότερα ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους στην Columbia, με δημιουργίες του Θεόδωρου Δερβενιώτη και του Κώστα Βίρβου.
Ο δρόμος του έμοιαζε προδιαγεγραμμένος, όχι όμως εύκολος. Έπρεπε να σταθεί αντάξιος ενός ονόματος βαθιά συνδεδεμένου με τη δημοτική μουσική, χωρίς να εγκλωβιστεί σε αυτό και το κατάφερε δημιουργώντας μια προσωπική ερμηνευτική ταυτότητα, αναγνωρίσιμη από τις πρώτες κιόλας νότες.
Δίπλα στους θρύλους του ελληνικού τραγουδιού
Κατά τη δεκαετία του 1960 βρέθηκε στα πάλκα δίπλα σε μερικές από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής μουσικής. Συνεργάστηκε με τη Σωτηρία Μπέλλου, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τον Γιώργο Ζαμπέτα, ενώ συνυπήρξε με κορυφαίους δημιουργούς και ερμηνευτές του ρεμπέτικου, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Βασίλης Τσιτσάνης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου.
Παρότι η επαγγελματική του πορεία τον έφερε στις μεγάλες πίστες, δεν απομακρύνθηκε ποτέ από τις ρίζες του. Τα καλοκαίρια συνέχιζε να περιοδεύει με το οικογενειακό συγκρότημα στα πανηγύρια και στις γιορτές της ελληνικής υπαίθρου.
Η επιστροφή στην Ελλάδα και η καθοριστική συνάντηση με τον Γιάννη Μαρκόπουλο
Από το 1967 μέχρι το 1971 έζησε και εργάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου συμμετείχε, μεταξύ άλλων, σε τηλεοπτική παρουσίαση του «Ζορμπά» του Μίκη Θεοδωράκη μαζί με τον Άντονι Κουίν, για τηλεοπτικό δίκτυο της Καλιφόρνιας.
Η επιστροφή του στην Ελλάδα το 1971 σηματοδότησε ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της καριέρας του, τη συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο.
Μέσα από έργα όπως ο «Στρατής Θαλασσινός», η «Θητεία», οι «Μετανάστες» και ο «Θεσσαλικός Κύκλος», η φωνή του Λάκη Χαλκιά απέκτησε μια νέα διάσταση. Έγινε η φωνή του εργάτη, του ξενιτεμένου, του ανθρώπου που παλεύει να κρατήσει το όνομά του και την αξιοπρέπειά του μέσα σε έναν κόσμο που συχνά τον μετατρέπει σε αριθμό.
Ιδιαίτερα η ερμηνεία του στη «Φάμπρικα» παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του ελληνικού τραγουδιού της Μεταπολίτευσης.
Από τα πανηγύρια στο Carnegie Hall
Το 1974 περιόδευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με το συγκρότημα του Γιάννη Μαρκόπουλου, στο πλευρό του Νίκου Ξυλούρη και του Χαράλαμπου Γαργανουράκη. Ανάμεσα στους χώρους όπου εμφανίστηκαν ήταν το Carnegie Hall και το Lincoln Center της Νέας Υόρκης, μεταφέροντας στην ομογένεια τη δύναμη του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού.
Ο Λάκης Χαλκιάς μελέτησε, συνέθεσε και επιχείρησε να δημιουργήσει γέφυρες ανάμεσα στην αρχαία ελληνική γραμματεία και τη σύγχρονη μουσική. Το 1984 του προτάθηκε να μελοποιήσει αποσπάσματα από την «Ιλιάδα» του Ομήρου, ενώ την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στην «Οδύσσεια» του Νίκου Καζαντζάκη, σε μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη.
Η καλλιτεχνική του πορεία περιλάμβανε περισσότερες από 2.000 συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ η επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρει ότι τις εμφανίσεις του παρακολούθησαν συνολικά περισσότεροι από 9,5 εκατομμύρια θεατές.
Ο Λάκης Χαλκιάς υπήρξε σταθερός στις πολιτικές και κοινωνικές του πεποιθήσεις, είχε συνδεθεί δημόσια με το ΚΚΕ και ήταν υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα στις εθνικές εκλογές του 2007.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Photo By Pinterest
