Ο Seán McGirr παρουσίασε στις 20 Σεπτεμβρίου τη νέα του συλλογή στην πόλη όπου γεννήθηκε η ιστορία του οίκου, σηματοδοτώντας την επιστροφή του McQueen στο επίσημο πρόγραμμα της London Fashion Week. Για τον Ιρλανδό σχεδιαστή ήταν επίσης η πρώτη φορά από τότε που ανέλαβε τα ηνία του οίκου το 2024 που παρουσίασε συλλογή McQueen στη βρετανική πρωτεύουσα.
Και αντί να αντιμετωπίσει αυτή την επιστροφή σαν ένα νοσταλγικό ταξίδι στο αρχείο του Lee Alexander McQueen, ο McGirr επέλεξε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον, να αναζητήσει τι σημαίνει McQueen στο Λονδίνο του σήμερα.
Η επιστροφή εκεί όπου ξεκίνησαν όλα
Το σκηνικό από μόνο του έδινε τον τόνο, η συλλογή παρουσιάστηκε στο υπογάγειο του Lincoln’s Inn Chapel, κάτω από τις γοτθικές καμάρες του κτιρίου του 17ου αιώνα. Ένας χώρος ιστορικός, σκοτεινός και σχεδόν θεατρικός, ιδανικός για έναν οίκο που εδώ και δεκαετίες χτίζει τη δική του αισθητική πάνω στις αντιθέσεις μεταξύ ομορφιάς και σκοταδιού.
Η επιλογή του Λονδίνου, άλλωστε, είχε ιδιαίτερη σημασία. Ο Lee McQueen ίδρυσε τον οίκο στην πόλη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και εκεί παρουσίασε μερικά από τα shows που καθόρισαν την ιστορία του βρετανικού fashion avant-garde, πριν μεταφέρει τις τακτικές παρουσιάσεις του στο Παρίσι.
Ο McGirr είχε ήδη περιγράψει το Λονδίνο ως μια πόλη συνδεδεμένη με την ελευθερία, τις αντιθέσεις και τη δημιουργική σύγκρουση, στοιχεία που πέρασαν σχεδόν αυτούσια στη νέα συλλογή.
O Savile Row συναντά τη rave κουλτούρα
Στην καρδιά της SS27 συλλογής βρέθηκε μία φαινομενικά παράδοξη συνάντηση, η ακρίβεια του Savile Row με την ακατέργαστη ενέργεια ενός λονδρέζικου rave. Τα αυστηρά κοστούμια απέκτησαν υπερτονισμένους ώμους και έντονα καθορισμένες μέσες.
Για τη δημιουργία ορισμένων κομματιών, ο McGirr επανέφερε μάλιστα τη σχέση του McQueen με το ιστορικό tailoring house Huntsman του Savile Row, αντλώντας παράλληλα έμπνευση από τον Tommy Nutter, τον σχεδιαστή που έγινε γνωστός για τη ριζοσπαστική προσέγγισή του στο παραδοσιακό βρετανικό κοστούμι.
Ήταν μια έξυπνη επιστροφή στις ρίζες του ίδιου του Lee McQueen, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί στην τέχνη του tailoring στο Savile Row πριν δημιουργήσει τον δικό του οίκο.
Από το νεοκλασικό στο nightclub
Απέναντι στην πειθαρχία του tailoring, ο McGirr τοποθέτησε έναν πολύ διαφορετικό κόσμο. Διαφάνειες, δαντέλα, sculptural φορέματα, δέρμα, μεταλλικές επιφάνειες και σιλουέτες με σχεδόν αιθέρια διάθεση δημιούργησαν τη δεύτερη πλευρά της συλλογής.
Η κεντρική ιδέα ήταν η σύγκρουση ανάμεσα στο νεοκλασικά ιερό και το νυχτερινά απαγορευμένο, η αρχιτεκτονική και η τέχνη από τη μία, η rave κουλτούρα και η σωματική ελευθερία του club από την άλλη.
Οι ώμοι γίνονταν υπερβολικοί, οι μέσες δραματικά στενές και τα φορέματα άλλοτε έμοιαζαν με σύγχρονες πανοπλίες και άλλοτε με εύθραυστα δημιουργήματα που μπορούσαν να διαλυθούν με μία κίνηση. Ανάμεσα στα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια βρέθηκαν και δημιουργίες που έμοιαζαν να σχηματίζουν φτερά αγγέλου γύρω από το σώμα, μεταφέροντας τον γνωστό σκοτεινό ρομαντισμό του McQueen σε μια περισσότερο αιθέρια κατεύθυνση.
Οι αναφορές στο παρελθόν
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της συλλογής, ωστόσο, ήταν ίσως ο τρόπος με τον οποίο ο McGirr αντιμετώπισε το τεράστιο βάρος της κληρονομιάς του οίκου. Υπήρχαν αναφορές στο DNA του McQueen παντού, στο tailoring, στις ακραίες αναλογίες, στη σκοτεινή θεατρικότητα και στην εμμονή με τη βρετανική κουλτούρα. Αλλά η SS27 δεν επιχείρησε να αναπαραγάγει κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό show.
Ακόμη και η επιστροφή παλιών συνεργατών του οίκου, όπως του κοσμηματοποιού Shaun Leane, λειτούργησε περισσότερο σαν γέφυρα ανάμεσα στις διαφορετικές εποχές του McQueen.
