Ποιος είπε ότι για να ζήσουμε την ατμόσφαιρα του Halloween πρέπει να ταξιδέψουμε στο εξωτερικό; Η Κύπρος έχει τα δικά της μυστηριώδη μέρη, με εγκαταλελειμμένα ξενοδοχεία, ερειπωμένα χωριά, μεσαιωνικά κάστρα και θρύλους που περνούν από γενιά σε γενιά.
Ιστορίες για βασίλισσες που έζησαν απομονωμένες σε απόκρημνα φρούρια, για οικογενειακές κατάρες που υποτίθεται πως στοίχειωσαν πολυτελή ξενοδοχεία, για μυστηριώδεις γυναικείες μορφές που εμφανίζονται στα παράθυρα και για εγκαταλελειμμένους οικισμούς όπου η σιωπή μοιάζει να έχει αποκτήσει τη δική της φωνή.
Κάποιες από αυτές τις ιστορίες γεννήθηκαν μέσα από τη λαϊκή παράδοση και μεταφέρθηκαν από στόμα σε στόμα, αποκτώντας με τα χρόνια διαφορετικές εκδοχές. Άλλες συνδέονται με πραγματικά ιστορικά γεγονότα, ανθρώπινες τραγωδίες και τόπους που εγκαταλείφθηκαν, αφήνοντας πίσω τους αναμνήσεις μιας ζωής που δεν υπάρχει πια.
Με αφορμή τη γιορτή του Halloween, το HELLO! σας ταξιδεύει σε πέντε από τα πιο ατμοσφαιρικά και μυστηριώδη μέρη του νησιού, αποκαλύπτοντας τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα ερείπιά τους.
Ξενοδοχείο Βερεγγάρια, Πρόδρομος
Στην καρδιά του Τροόδους, εκεί όπου τα πυκνά πευκοδάση αγκαλιάζουν τις βουνοπλαγιές και η ομίχλη καλύπτει συχνά τα ψηλότερα σημεία του Προδρόμου, βρίσκεται ένα από τα πιο θρυλικά κτίρια της Κύπρου. Το ξενοδοχείο Βερεγγάρια δεν ήταν πάντα ένα μέρος συνδεδεμένο με ιστορίες φαντασμάτων. Αντιθέτως, υπήρξε κάποτε σύμβολο πολυτέλειας, κοσμικής ζωής και αριστοκρατικής φινέτσας.
Η ιστορία του ξεκινά από τον Ιωάννη Κόκκαλο, έναν άνθρωπο με καταγωγή από τον Πρόδρομο, ο οποίος οραματίστηκε τη δημιουργία ενός πολυτελούς ξενοδοχείου στο ορεινό τοπίο. Ο σχεδιασμός του άρχισε το 1927 και το ξενοδοχείο άνοιξε τις πόρτες του το καλοκαίρι του 1931, μάλιστα, το όνομά του ήταν εμπνευσμένο από τη Βερεγγάρια της Ναβάρας, σύζυγο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου, η οποία συνδέεται με την ιστορία της Κύπρου.
Στα χρόνια της ακμής του, το Βερεγγάρια φιλοξενούσε εύπορους επισκέπτες και σημαντικές προσωπικότητες. Οι αίθουσές του γέμιζαν με μουσική, χορούς και κοσμικές συγκεντρώσεις, ενώ οι επισκέπτες απολάμβαναν τη δροσιά του βουνού και την πολυτέλεια μιας άλλης εποχής. Όμως, με την πάροδο των δεκαετιών, η εικόνα άρχισε να αλλάζει.
Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ο ορεινός τουρισμός και η μετατόπιση του ενδιαφέροντος προς τα παραθαλάσσια θέρετρα συνέβαλαν στην παρακμή του ξενοδοχείου, το οποίο έκλεισε οριστικά το 1984, και τότε ήταν που άρχισαν να γεννιούνται οι ιστορίες.
Ο θρύλος της οικογενειακής κατάρας
Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου άφησε την περιουσία του στους τρεις γιους του, ζητώντας τους να διατηρήσουν ενωμένη την οικογενειακή επιχείρηση. Ωστόσο, όπως θέλει ο θρύλος, μετά τον θάνατό του τα τρία αδέλφια άρχισαν να συγκρούονται μεταξύ τους.
Η ζήλια, οι οικονομικές διαφωνίες και η επιθυμία για εξουσία φέρονται να δηλητηρίασαν τη σχέση τους, οδηγώντας τους σε τραγικό τέλος. Μία από τις πιο διαδεδομένες εκδοχές αναφέρει ότι ο πρώτος αδελφός πνίγηκε στην πισίνα, ο δεύτερος απαγχονίστηκε στο λόμπι και ο τρίτος αυτοκτόνησε κοντά στο τζάκι του ξενοδοχείου.
Έτσι γεννήθηκε η ιστορία μιας κατάρας που, σύμφωνα με τη λαϊκή φαντασία, δεν άφησε ποτέ το κτίριο να βρει την ησυχία του. Οι διηγήσεις θέλουν τις ψυχές των τριών αδελφών να περιπλανιούνται στους διαδρόμους, ενώ κάποιοι ισχυρίζονται ότι ακούγονται ακόμη οι μεταξύ τους καβγάδες.
Η μυστηριώδης γυναίκα στα παράθυρα
Ένας ακόμη θρύλος μιλά για μια γυναικεία μορφή ντυμένη στα λευκά, η οποία υποτίθεται πως εμφανιζόταν στα παράθυρα του εγκαταλελειμμένου ξενοδοχείου. Άλλες αφηγήσεις κάνουν λόγο για μια γυναίκα κοντά στην παλιά πισίνα, αλλά και για παράξενες σκιές που διακρίνονταν μέσα από τα σκοτεινά δωμάτια.
Στο πέρασμα των χρόνων, επισκέπτες περιέγραψαν ανεξήγητους ήχους, βήματα και φωτεινά σχήματα σε φωτογραφίες.
Η νεαρή γυναίκα που εμφανίζεται στην πισίνα
Ένας από τους πιο γνωστούς θρύλους του Βερεγγάρια αφορά μια νεαρή γυναίκα που, σύμφωνα με την αφήγηση, πνίγηκε στην πισίνα του ξενοδοχείου, η ιστορία θέλει τους επισκέπτες να βλέπουν τη νύχτα μια γυναικεία σιλουέτα να επιπλέει στο νερό. Κάποιοι ισχυρίζονταν ότι η μορφή εμφανιζόταν ξαφνικά και εξαφανιζόταν εξίσου μυστηριωδώς.
Το δωμάτιο που, σύμφωνα με τον θρύλο, σφραγίστηκε για πάντα
Μια δεύτερη ιστορία αφορά ένα εύπορο ζευγάρι που φέρεται να διέμενε στο ξενοδοχείο, η γυναίκα πέθανε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες και ο σύζυγός της, μην μπορώντας να διαχειριστεί την απώλεια, έπεσε από τον δεύτερο όροφο. Μια ακόμη πιο σκοτεινή εκδοχή θέλει τον άνδρα να έχει κρύψει τη σορό της γυναίκας του μέσα σε ένα δωμάτιο.
Όταν, σύμφωνα με την αφήγηση, αποκαλύφθηκε τι είχε συμβεί, εκείνος έβαλε τέλος στη ζωή του και το δωμάτιο σφραγίστηκε.
Τα παιδικά κλάματα στους διαδρόμους
Ακόμη ένας θρύλος αναφέρει ότι στο ξενοδοχείο ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους παιδιά που παραθέριζαν εκεί, σύμφωνα με την ιστορία, τις νυχτερινές ώρες ακούγονταν παιδικά κλάματα στους διαδρόμους.
Άγιος Σωζόμενος, Λευκωσία
Λίγα μόλις χιλιόμετρα από τη Λευκωσία, ανάμεσα στο Γέρι και την Ποταμιά, βρίσκεται ένας τόπος όπου η εγκατάλειψη έχει δημιουργήσει ένα σκηνικό σχεδόν κινηματογραφικό. Ο Άγιος Σωζόμενος δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα χωριά της κυπριακής υπαίθρου, δεν υπάρχουν γεμάτα καφενεία, παιδιά που παίζουν στις αυλές ή άνθρωποι που συζητούν έξω από τα σπίτια τους.
Στη θέση τους υπάρχουν ερειπωμένοι τοίχοι, χαλάσματα, παλιές πόρτες και ένα από τα πιο εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά απομεινάρια της περιοχής, η ημιτελής γοτθική εκκλησία του Αγίου Μάμαντος. Οι μεγάλες πέτρινες καμάρες της υψώνονται ανάμεσα στα ερείπια, δημιουργώντας μια εικόνα που θυμίζει εγκαταλελειμμένο σκηνικό μεσαιωνικής ταινίας.
Η πραγματική τραγωδία πίσω από την εγκατάλειψη
Η ιστορία του Αγίου Σωζομένου είναι βαθιά συνδεδεμένη με τις διακοινοτικές συγκρούσεις που σημάδεψαν την Κύπρο τη δεκαετία του 1960, για πολλά χρόνια, στο χωριό ζούσαν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Στις 6 Φεβρουαρίου 1964, η περιοχή έγινε θέατρο αιματηρών συγκρούσεων, με θύματα και από τις δύο κοινότητες.
Οι οικογένειες που κάποτε ζούσαν εκεί αναγκάστηκαν να αναζητήσουν καταφύγιο σε άλλες περιοχές, αφήνοντας πίσω τους σπίτια, περιουσίες και μια ολόκληρη καθημερινότητα, με το πέρασμα των δεκαετιών, τα κτίρια άρχισαν να καταρρέουν και η φύση να διεκδικεί ξανά τον χώρο της.
Οι ιστορίες για τις φωνές μέσα στη νύχτα
Η εγκατάλειψη του χωριού δημιούργησε το κατάλληλο έδαφος για τη γέννηση μυστηριωδών αφηγήσεων. Σε διηγήσεις που συνδέονται με τη φήμη του ως «χωριού-φάντασμα», γίνεται λόγος για φωνές και κραυγές που υποτίθεται ότι ακούγονται μέσα στη νύχτα.
Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα, Κερύνεια
Ψηλά στον Πενταδάκτυλο, πάνω σε απόκρημνους βράχους που μοιάζουν να αγγίζουν τον ουρανό, υψώνεται ένα κάστρο που θα μπορούσε να αποτελεί σκηνικό παραμυθιού, το Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μεσαιωνικά μνημεία της Κύπρου.
Οι πέτρινοι πύργοι, τα στενά περάσματα, οι απότομες σκάλες και τα ερείπια των βασιλικών διαμερισμάτων δημιουργούν ένα επιβλητικό σκηνικό, ενώ η θέα προς την Κερύνεια και τη Μεσόγειο είναι εντυπωσιακή. Η ιστορία του κάστρου ξεκινά από τη βυζαντινή περίοδο, όταν η περιοχή χρησιμοποιήθηκε ως οχυρό για την προστασία του νησιού από επιδρομές.
Κατά τη Φραγκοκρατία, το κάστρο απέκτησε διαφορετικό χαρακτήρα, καθώς χρησιμοποιήθηκε και ως θερινή κατοικία της βασιλικής οικογένειας των Λουζινιανών, πίσω όμως από τη ρομαντική εικόνα του μεσαιωνικού παλατιού κρύβονται πολλοί θρύλοι.
Η βασίλισσα που δεν ήθελε κανείς να γνωρίζει τα μυστικά της
Ένας από τους γνωστότερους θρύλους συνδέει το κάστρο με τη Ρήγαινα, τη μυθική βασίλισσα που εμφανίζεται σε πολλές κυπριακές παραδόσεις. Σύμφωνα με την αφήγηση, η βασίλισσα διέταξε την κατασκευή ενός επιβλητικού κάστρου, στο οποίο θα μπορούσε να ζει προστατευμένη και να φυλάσσει τους θησαυρούς της.
Για την ολοκλήρωση του έργου συγκεντρώθηκαν εργάτες από διάφορες περιοχές, οι οποίοι εργάστηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα κάτω από δύσκολες συνθήκες. Όταν το κάστρο ολοκληρώθηκε, η Ρήγαινα άρχισε να φοβάται ότι οι άνθρωποι που γνώριζαν τα μυστικά του θα μπορούσαν να αποκαλύψουν τις κρυφές εισόδους ή να κλέψουν τον θησαυρό της.
Έτσι, τους κάλεσε έναν έναν στα ιδιαίτερα διαμερίσματά της, υποσχόμενη ότι θα τους ανταμείψει για την εργασία τους, αντί όμως να τους πληρώσει, διέταξε τους φρουρούς της να τους ρίξουν από τα παράθυρα του κάστρου. Οι εργάτες χάθηκαν στους απόκρημνους βράχους, παίρνοντας μαζί τους τα μυστικά της βασίλισσας.
Ο πύργος του πρίγκιπα Ιωάννη
Το κάστρο συνδέεται και με μια δεύτερη, εξίσου σκοτεινή ιστορία, σύμφωνα με τη μεσαιωνική παράδοση, ο πρίγκιπας Ιωάννης της Αντιόχειας πείστηκε ότι οι Βούλγαροι σωματοφύλακές του σχεδίαζαν να τον προδώσουν. Η καχυποψία του μετατράπηκε σε φόβο και όπως αναφέρει η αφήγηση, διέταξε να τους ρίξουν από έναν ψηλό πύργο του κάστρου. Ο συγκεκριμένος πύργος έμεινε γνωστός ως Πύργος του Πρίγκιπα Ιωάννη.
Το ζευγάρι που ισχυρίστηκε ότι φωτογράφισε φάντασμα
Ένα ζευγάρι Βρετανών τουριστών, ο Michael και η Wendy Holmes, ισχυρίστηκε ότι ανακάλυψε μια μυστηριώδη μορφή στις φωτογραφίες που είχε τραβήξει κατά την επίσκεψή του στο κάστρο. Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, η μορφή εμφανιζόταν σε σημείο του κάστρου που συνδέεται με παλιούς θρύλους για τη Ρήγαινα.
Το εγκαταλελειμμένο αρχοντικό στην Άχνα
Στην επαρχία Αμμοχώστου, κοντά στην κατεχόμενη Άχνα, βρίσκεται ένα παλιό αρχοντικό που έχει συνδεθεί με ιστορίες για ανεξήγητες παρουσίες. Το σπίτι κατασκευάστηκε το 1963 και υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά της περιοχής, για χρόνια αποτελούσε μια κανονική κατοικία, μέχρι που ο ιδιοκτήτης του εντοπίστηκε νεκρός στο μπάνιο.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Famagusta News, ο θάνατός του οφειλόταν σε φυσικά αίτια ενώ λίγους μήνες αργότερα, η κατοικία πουλήθηκε σε εταιρεία από τη Λευκωσία και σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Με το πέρασμα του χρόνου, το κτίριο έγινε στόχος βανδαλισμών και κλοπών, ενώ αρκετοί περίεργοι άρχισαν να το επισκέπτονται για να δουν τι είχε απομείνει στο εσωτερικό του. Τότε άρχισαν να κυκλοφορούν οι πρώτες τρομακτικές ιστορίες.
Οι μυστηριώδεις μορφές και οι πόρτες που έτριζαν
Σύμφωνα με μαρτυρίες, ορισμένοι επισκέπτες ισχυρίστηκαν ότι είδαν σκοτεινές φιγούρες να κινούνται μέσα στο αρχοντικό. Άλλοι μίλησαν για πόρτες που έτριζαν μέσα στη νύχτα, περίεργους ήχους και σκιές που εμφανίζονταν σε χαμηλό ύψος από το πάτωμα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η μαρτυρία ενός νεαρού από την Ορμήδεια, ο οποίος περιέγραψε μια νυχτερινή επίσκεψη στο σπίτι μαζί με τον αδελφό του και έναν φίλο τους. Όπως υποστήριξε, ενώ βρίσκονταν κοντά στο κτίριο, παρατήρησαν σκιές να κινούνται μέσα στο σαλόνι.
Οι τρεις τους πίστευαν ότι δεν υπήρχε κανένας άλλος εκείνη τη στιγμή και, σύμφωνα με την αφήγησή του, τρόμαξαν τόσο πολύ ώστε αποφάσισαν να μην επιστρέψουν. Στις ιστορίες που κυκλοφορούσαν για το αρχοντικό περιλαμβάνονταν ακόμη αναφορές για βρύσες που έσταζαν, παρότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, δεν υπήρχε παροχή νερού. Βέβαια, υπήρχαν και άνθρωποι που επισκέφθηκαν το σπίτι χωρίς να παρατηρήσουν τίποτα ασυνήθιστο.
Το εγκαταλελειμμένο Νοσοκομείο Αμιάντου
Βαθιά μέσα στο ορεινό τοπίο του Τροόδους, στην περιοχή του Αμιάντου, βρίσκονται τα απομεινάρια ενός παλιού νοσοκομείου που κάποτε εξυπηρετούσε μια πολυπληθή κοινότητα εργαζομένων. Η περιοχή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη κατά τον 20ό αιώνα, χάρη στη λειτουργία του μεταλλείου αμιάντου.
Τη δεκαετία του 1930, η κοινότητα αριθμούσε περίπου 10.000 κατοίκους και διέθετε σχολείο, καταστήματα, αγορά, αστυνομικό σταθμό, κινηματογράφο και νοσοκομείο. Το νοσοκομείο αποτελούσε σημαντικό μέρος της καθημερινότητας των εργατών και των οικογενειών τους.
Όταν η μεταλλευτική δραστηριότητα σταμάτησε το 1988, η περιοχή άρχισε να ερημώνει και πολλά κτίρια εγκαταλείφθηκαν, ανάμεσά τους και το παλιό νοσοκομείο. Οι φθαρμένοι τοίχοι, τα άδεια δωμάτια και η απομόνωση του κτιρίου δημιούργησαν μια ιδιαίτερα υποβλητική ατμόσφαιρα.
Τι υποστηρίζει η ομάδα παραφυσικών ερευνών
Το Νοσοκομείο Αμιάντου έχει απασχολήσει και την κυπριακή ομάδα παραφυσικών ερευνών P.I.T. Cyprus. Σε συνέντευξή τους τα μέλη της ομάδας ανέφεραν ότι το νοσοκομείο ήταν ένα από τα σημεία όπου, κατά τη δική τους εκτίμηση, είχαν καταγράψει έντονη ανεξήγητη δραστηριότητα.
Όπως υποστήριξαν, κατά τη διάρκεια των ερευνών τους εντόπισαν φαινόμενα που οι ίδιοι ερμήνευσαν ως ισχυρές «ενέργειες», ενώ αναφέρθηκαν και σε μαρτυρίες για παράξενα περιστατικά. Η ομάδα έκανε επίσης λόγο για τελετές που, σύμφωνα με τις πληροφορίες της, πραγματοποιούνταν στον χώρο.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Photo By AllAboutLimassol
