Θλίψη στον χώρο της γαστρονομίας προκαλεί η είδηση του θανάτου του Κύπριου σεφ Ανδρέα Μαυρομμάτη, ο οποίος πέθανε σε ηλικία 69 ετών, στο Παρίσι όπου ζούσε και δραστηριοποιείτο για δεκαετίες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο διακεκριμένος σεφ υπέστη καρδιακή προσβολή, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη στη διεθνή γαστρονομία βάζοντας πάντα στο προσκήνιο την Κύπρο.
Ο Ανδρέας Μαυρομμάτης θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους πρεσβευτές της κυπριακής και ελληνικής κουζίνας στο εξωτερικό, καθώς κατάφερε να την αναδείξει στο απαιτητικό γαστρονομικό περιβάλλον της Γαλλίας και να την καθιερώσει σε υψηλό επίπεδο. Ο ίδιος έχει μαγειρέψει για σπουδαίες προσωπικότητες όπως είναι ο Εμμανουέλ Μακρόν.
Ο Ανδρέας Μαυρομμάτης καταγόταν από τον Άγιος Ιωάννης Πιτσιλιάς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 μετέβη στο Παρίσι για σπουδές ψυχολογίας και κοινωνιολογίας. Ωστόσο, η εργασία του σε εστιατόριο για να καλύψει τα έξοδά του τον οδήγησε τελικά στον κόσμο της μαγειρικής, στον οποίο αφιερώθηκε για το υπόλοιπο της ζωής του.
Το 1981, μαζί με τα αδέλφια του Ευαγόρα και Διονύσιο, άνοιξε ένα μικρό παντοπωλείο στο Παρίσι, το οποίο εξελίχθηκε σταδιακά σε μια ολόκληρη γαστρονομική αυτοκρατορία.
Το 2018 το εστιατόριό του στο Παρίσι τιμήθηκε με ένα αστέρι από τον οδηγό Michelin Guide, αποτελώντας την πρώτη φορά που Κύπριος σεφ κέρδιζε αυτή τη σημαντική διάκριση.
Το αστέρι αυτό διατηρήθηκε και τα επόμενα χρόνια, επιβεβαιώνοντας τη θέση του Μαυρομμάτη ανάμεσα στους κορυφαίους εκπροσώπους της μεσογειακής κουζίνας διεθνώς.
Ο ίδιος είχε πει:
«Δεν είναι τόσο σηµαντικό να φτάσεις κάπου, αλλά να παραµείνεις ψηλά. Εκεί, είναι ένας αγώνας για να διατηρήσεις την πρωτιά. Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται σταθερότητα. Δεν γίνεται να έρθει κάποιος να φάει κάτι και την εποµένη που θα παραγγείλει ξανά το ίδιο πράγµα να το φάει διαφορετικά. Ο πελάτης θα πληρώσει τα ίδια λεφτά και τις δύο φορές και πρέπει να τον σεβαστείς. Πολλές φορές δίνουµε µεγάλη έµφαση στην εµφάνιση και όχι στη γεύση. Η γεύση, όµως, είναι το 95% του πιάτου. Και η εµφάνιση παίζει ρόλο, αλλά αυτό κρατάει 2 δευτερόλεπτα. Όπως είπε και ο Προυστ, “η γεύση µάς απελευθερώνει από τις λύπες και τις χαρές µας”».
