Το αγαπημένο ζευγάρι, Παναγιώτης και Δανάη Θεοφίλου, μίλησε στο HELLO! Cyprus για τις προσωπικές τους εμπειρίες και τις αξίες που θέλουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους.
Η Δανάη μοιράστηκε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην παιδική της ηλικία λόγω της διαφορετικής καταγωγής της, ενώ ο Παναγιώτης μίλησε για τη σημασία του σεβασμού και της αγάπης στην ανατροφή των παιδιών τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Παναγιώτης και Δανάη Θεοφίλου – Γιορτάζουν ανήμερα του έρωτα στο HELLO: Οι δύσκολες στιγμές και το “μυστικό” τους
Διαβάστε αναλυτικά τα όσα δήλωσαν:
Δανάη, Κυπραία αλλά με καταγωγή από τη Ζιμπάμπουε. Τι αναμνήσεις έχεις αλλά και αν δυσκολεύτηκες κάποιες στιγμές λόγω διαφορετικής καταγωγής και ως πρότυπο που είσαι στα social media, πώς θωρακίζετε τα παιδιά σας από δυσάρεστες κριτικές;
Δανάη: Τα πράγματα όταν ήμουνα μικρή, στην ηλικία των 8-9 δηλαδή, ήταν πολύ διαφορετικά από ό,τι είναι τώρα. Όταν ήμουνα για παράδειγμα δημοτικό, δεν θυμάμαι να υπήρχε άλλο μελαχρινό κορίτσι σε όλο το σχολείο. Οπότε ξεχώριζα και σίγουρα αυτό στην τότε εποχή ήταν το στόχαστρο για ρατσισμό ή και bullying. Bullying δεν έχω δεχθεί ποτέ, αλλά ρατσισμό σίγουρα. Το χρώμα του δέρματος μου υπήρξε ο λόγος να σταματήσω μπαλέτο γιατί με κορόιδευαν άλλα παιδάκια.
Fastforward όμως στην εποχή που ήμουν λύκειο, όπου και πάλι ήμουνα ίσως η μοναδική μελαχρινή μαθήτρια με πολύ σγουρά μαλλιά, η δυναμική είχε αλλάξει, και πλέον εκεί με έβλεπαν πολύ διαφορετικά και διαφορετικά εννοώ προς το καλό. Δεν υπήρχε πλέον ο ρατσισμός. Ίσα ίσα ήμουν η ‘γαζέλα του σχολείου’ και όλοι μου έλεγαν πως θα ήθελαν το χρώμα του δέρματος μου. Πλέον ο κόσμος έχει αλλάξει, συναναστρέφεται με το διαφορετικό κάθε μέρα οπότε ένα μελαχρινό παιδάκι δεν θα κάνει ίσως και καμία εντύπωση σε κάποιον όταν το δει. Αυτό όμως το λέω και με μία επιφύλαξη καθώς παρόλο που η διαφορετικότητα υπάρχει γύρω μας, και πάλι μερικοί άνθρωποι έχουν παραμείνει οπισθοδρομικοί με λάθος παιδεία και οι οποίοι ακόμη είναι ρατσιστές στο διαφορετικό.
Παναγιώτης: Τα παιδιά μας τα μεγαλώνουμε με σωστές αξίες και προπάντων με σεβασμό στον κάθε άνθρωπο. Θέλουμε να τις μεγαλώσουμε με τρόπο που να γνωρίζουν ποιες είναι, να πατάνε γερά στα πόδια τους και τις αξίες τους. Αν το καταφέρουμε αυτό, θα είναι θωρακισμένες με τέτοιο τρόπο που δεν θα τις αγγίζουν ούτε ρατσιστικά σχόλια, ούτε οποιασδήποτε μορφής bullying. Πιο σημαντικά, θέλουμε να μεγαλώσουν στον δρόμο του Θεού, να αγαπάνε τον συνάνθρωπο τους και να μην έχουν κακία για κανέναν. Αν το πετύχουμε αυτό, θα έχουμε πετύχει και ως γονείς.
