Η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη αφήνει ένα βαθύ αποτύπωμα στην ελληνική μουσική σκηνή. Ανάμεσα στους ανθρώπους που δυσκολεύονται ακόμη να συνειδητοποιήσουν ότι η φωνή του δεν θα ακουστεί ξανά είναι και ο Σταμάτης Κραουνάκης, ένας δημιουργός που συνδέθηκε μαζί του μέσα από τη μουσική, τη συνεργασία αλλά και μια σχέση βαθιάς εκτίμησης.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί το γεγονός ότι οι δύο άνδρες είχαν μιλήσει τηλεφωνικά μόλις μία ημέρα πριν από τον ξαφνικό θάνατο του τραγουδιστή. Ήταν μια συνομιλία που κράτησε περίπου μία ώρα και, όπως περιγράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης, είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν τη μεταξύ τους σχέση, αυθορμητισμό, χιούμορ, οικειότητα και σχέδια για όσα θα έκαναν στο μέλλον.
Ο Κραουνάκης μοιράστηκε τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του μέσα από μια εκτενή ανάρτηση στα social media, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες από εκείνη την τελευταία επικοινωνία.
«Προχθές το βράδυ μου τηλεφώνησες. Δεν σε είχα περάσει στο κινητό, απαντούσα μονολεκτικά “ποιος είναι”. Λέω “Μαζώ” μου λες. Σε πήρα, μιλάγαμε μία ώρα περίπου, γελάγαμε όπως πάντα σαν παιδιά που ετοιμάζουμε κάποια καινούρια ζημιά», έγραψε χαρακτηριστικά.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης, σύμφωνα με την αφήγησή του, του πρότεινε μάλιστα να συναντηθούν στην Τεχνόπολη και να ξαναμιλήσουν για το «Ξημερώνει Πάλι», το τραγούδι που είχαν δημιουργήσει για την ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Κουράστηκα να σκοτώνω τους αγαπητικούς σου».
Ήταν μία από εκείνες τις αυθόρμητες καλλιτεχνικές συνεργασίες που γεννήθηκαν χωρίς ιδιαίτερη προετοιμασία, αλλά τελικά άφησαν το δικό τους αποτύπωμα.
«Έτσι θα κάναμε πάντα με τον Γιώργο»
Ο Σταμάτης Κραουνάκης θυμήθηκε τον τρόπο με τον οποίο είχε προκύψει η συνεργασία τους και πώς ο Γιώργος Μαζωνάκης μπήκε στην ταινία.
Όπως περιγράφει, ο Νίκος Παναγιωτόπουλος αναζητούσε έναν τραγουδιστή για την ταινία και ο ίδιος πρότεινε τον Μαζωνάκη. Η επιλογή αποδείχθηκε τελικά εξαιρετικά επιτυχημένη, καθώς το τραγούδι «Ξημερώνει Πάλι» συνδέθηκε με μία από τις χαρακτηριστικές στιγμές εκείνης της περιόδου στην πορεία του τραγουδιστή.
Ο Κραουνάκης θυμάται με χιούμορ ακόμη και τις στιγμές από την ηχογράφηση, περιγράφοντας έναν Μαζωνάκη αυθόρμητο, ανήσυχο και απολύτως δικό του.
«Έτσι θα κάναμε πάντα με τον Γιώργο. Δεν το πολύ κουβεντιάζαμε», σημείωσε, αποτυπώνοντας τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο οι δύο καλλιτέχνες προσέγγιζαν τη δημιουργία.
Το τραγούδι, παρά τις αρχικές δυσκολίες και την επιφυλακτικότητα που συνάντησε, αγαπήθηκε τελικά από το κοινό και εξελίχθηκε σε επιτυχία.
Ο Κραουνάκης θυμάται χαρακτηριστικά ότι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της εποχής δεν ήταν απαραίτητα θετικοί στον συνδυασμό των δύο ονομάτων. Ωστόσο, το κοινό είχε διαφορετική άποψη.
«Παρ’ όλα αυτά το τραγούδι αγαπήθηκε από τον κόσμο, έγινε επιτυχία», έγραψε.
«Για εμένα η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι»
Πέρα από τη συνεργασία τους, ο Σταμάτης Κραουνάκης μίλησε για την καλλιτεχνική προσωπικότητα του Γιώργου Μαζωνάκη και για το στοιχείο που, κατά τη γνώμη του, τον έκανε να ξεχωρίζει.
«Για εμένα η τελευταία αναγνωρίσιμη φωνή στο λαϊκό τραγούδι», ανέφερε, εξηγώντας πως ο Μαζωνάκης διέθετε μια ταυτότητα που δύσκολα μπορούσε να συγχέεται με οποιουδήποτε άλλου.
Ο μουσικοσυνθέτης στάθηκε και στην εκκεντρικότητα του τραγουδιστή, στο ιδιαίτερο στιλ του και στην τόλμη με την οποία αντιμετώπιζε την εικόνα του.
«Τολμηρός, πώς κράταγε μικρόφωνο ανάποδα, τι φόραγε, γούσταρε να κάνει ντόρο. Το διασκέδαζε πολύ», έγραψε.
Πίσω, όμως, από την εκκεντρική δημόσια εικόνα, ο Κραουνάκης θυμάται έναν άνθρωπο αυθεντικό και βαθιά συνδεδεμένο με τις ρίζες του.
«Καθαρός λαϊκός, γνήσιο παιδί. Στο καλό να πάει. Υπόγραψε τον μύθο του», σημείωσε.
Η στιγμή που έμαθε για τον θάνατό του
Ίσως η πιο συγκλονιστική πλευρά της ανάρτησης είναι η περιγραφή της στιγμής κατά την οποία πληροφορήθηκε τον θάνατο του Μαζωνάκη.
Η πρώτη του αντίδραση ήταν η άρνηση. Δεν μπορούσε να πιστέψει την είδηση, ακριβώς επειδή είχε μιλήσει μαζί του τόσο πρόσφατα.
«Με πήρε η Ναταλί και μου είπε “πέθανε ο Μαζωνάκης”. Της λέω “άντε καλέ, αφού προχθές μιλάγαμε, είναι ψέματα”», περιγράφει.
Στη συνέχεια, τα τηλεφωνήματα πολλαπλασιάστηκαν και η είδηση άρχισε να επιβεβαιώνεται από τα μέσα ενημέρωσης.
Για τον Κραουνάκη, η χρονική εγγύτητα της τελευταίας τους συνομιλίας έκανε την απώλεια ακόμη πιο δύσκολη να διαχειριστεί.
«Προχθές μιλάγαμε μία ώρα. Δεν άντεχα», έγραψε.
Ένας καλλιτέχνης που δεν χωρούσε σε καλούπια
Η σχέση του Γιώργου Μαζωνάκη με τον Σταμάτη Κραουνάκη δεν περιοριζόταν σε μία μουσική συνεργασία. Οι αναμνήσεις του δημιουργού σκιαγραφούν έναν άνθρωπο που μπορούσε να συνδυάζει το λαϊκό στοιχείο με την προσωπική του αισθητική, την εκκεντρικότητα με την αυθεντικότητα και τη μεγάλη σκηνική παρουσία με μια πιο προσωπική, οικεία πλευρά.
Ο Κραουνάκης θυμήθηκε ακόμη και την εικόνα του Μαζωνάκη στην προσωπική του ζωή, αναφερόμενος με τρυφερότητα στη σχέση του με τη μητέρα του.
«Τον καμάρωνα που πήγαινε και έτρωγε στη μάνα του και έλεγα μέσα μου “δεν χάλασε αυτός”», έγραψε.
Και ίσως αυτή ακριβώς η αντίθεση να είναι που κάνει ακόμη πιο έντονη την εικόνα που αφήνει πίσω του: ένας καλλιτέχνης με τεράστια σκηνική παρουσία, αλλά ταυτόχρονα ένας άνθρωπος που, σύμφωνα με τον Κραουνάκη, διατήρησε κάτι αυθεντικό και βαθιά λαϊκό.
Ο αποχαιρετισμός του μουσικοσυνθέτη δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής σε έναν επιτυχημένο τραγουδιστή. Είναι η προσωπική μαρτυρία ενός ανθρώπου που μίλησε μαζί του λίγο πριν από το τέλος, χωρίς κανείς από τους δύο να γνωρίζει ότι εκείνη η συζήτηση θα ήταν η τελευταία τους.
«Μας έπεσε βαρύ αυτό», έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης.
Δείτε αναλυτικά την ανάρτησή του:
