Τις ιστορίες και τις σκέψεις που κρύβονται πίσω από ορισμένες από τις μεγαλύτερες μουσικές επιτυχίες του μοιράστηκε ο Πέτρος Ιακωβίδης, σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε το βράδυ της Δευτέρας 9 Νοεμβρίου 2026, στην εκπομπή «All In».
Ο δημοφιλής τραγουδιστής και δημιουργός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην καλλιτεχνική του σχέση με τον Κωνσταντίνο Αργυρό, αλλά και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες προέκυψαν τραγούδια που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μέσα από τις ερμηνείες άλλων καλλιτεχνών.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο «Ξημερώματα», εξηγώντας τι τον οδήγησε στην απόφαση να εμπιστευτεί το συγκεκριμένο τραγούδι στον Κωνσταντίνο Αργυρό. Παράλληλα, αποκάλυψε μια πιο προσωπική και άγνωστη πτυχή της δημιουργικής του διαδικασίας, μιλώντας για την οικογενειακή ιστορία που αποτέλεσε την αφετηρία για τη δημιουργία του τραγουδιού «Κοιμήσου απόψε εδώ».
Ο Πέτρος Ιακωβίδης μίλησε ακόμη για τον τρόπο με τον οποίο γεννιούνται οι μουσικές του ιδέες, εξηγώντας πως η έμπνευση μπορεί να προκύψει ακόμη και από απλές, καθημερινές ή εντελώς απρόσμενες στιγμές.
Όλα όσα είπε
«Όταν ακούς δικό σου τραγούδι από άλλους μεγάλους καλλιτέχνες και κάνουν αυτή την επιτυχία, εμένα με γεμίζει προσωπικά σαν άνθρωπο και χαίρομαι που έστω έδωσα κι εγώ κάτι σε αυτή την καριέρα. Εννοώ μια βοήθεια, ένα σκαλοπάτι»
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην περίοδο που δημιουργήθηκαν τα «Ξημερώματα» και τα «Αποτυπώματα»
«Όταν είχα γράψει τα “Ξημερώματα”, εκείνο τον καιρό είχα γράψει και τα “Αποτυπώματα”, το δικό μου που είχα κυκλοφορήσει εγώ. Τότε ήμουν με τον Κωνσταντίνο στο Fantasia και μου λέει “θέλω ένα χορευτικό τραγούδι”. Βγάζει “Ξημερώματα” ο Αργυρός, “Αποτυπώματα” εγώ και θυμάμαι ότι για έναν, ενάμιση μήνα ήταν νούμερο ένα στα ραδιόφωνα ο Κωνσταντίνος με τα “Ξημερώματα” και νούμερο δύο εγώ με τα “Αποτυπώματα”»
«Ήμασταν στο ίδιο μαγαζί μαζί και ξέρεις πολλοί μου είπαν, όπως είπες κι εσύ, γιατί δεν του έδωσες το Ξημερώματα; Πίστεψέ με, και τα “Αποτυπώματα” να έδινα στον Κωνσταντίνο, με την ενέργεια, τη φόρα που είχε εκείνον τον καιρό, το ίδιο θα έκανε. Δηλαδή, όποιο και να του έδινα από τα δύο, το ίδιο θα έκανε. Το παιδί, όπως και σήμερα έτσι, αλλά εκείνο τον καιρό ήταν ο καιρός του»
