Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης, η οικογένεια, οι φίλοι και πλήθος ανθρώπων από τον χώρο του πολιτισμού αποχαιρέτησαν τη Μάρω Κοντού, μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Η Μητρόπολη Αθηνών γέμισε από στεφάνια, λουλούδια και πρόσωπα που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη μιας γυναίκας που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία. Το τελευταίο χειροκρότημα, τη στιγμή που το φέρετρό της έβγαινε από τον ναό, ήταν ένας σιωπηλός αλλά βαθιά συγκινητικός φόρος τιμής σε μια ηθοποιό που αγαπήθηκε όσο λίγες.
***Φωτογραφίες: NDP/ EUROKINISI
Η απουσία που προκάλεσε συγκίνηση
Παρά τη μεγάλη προσέλευση προσωπικοτήτων από τον καλλιτεχνικό χώρο, μία απουσία έγινε αμέσως αισθητή.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο άνθρωπος που το κοινό ταύτισε όσο κανέναν άλλον με τη Μάρω Κοντού μέσα από δεκάδες κινηματογραφικές, θεατρικές και τηλεοπτικές συνεργασίες, δεν έδωσε το «παρών» στην εξόδιο ακολουθία.
Η απουσία του προκάλεσε έντονη συγκίνηση, καθώς οι δυο τους δεν συνδέονταν μόνο από τη μακρόχρονη καλλιτεχνική τους πορεία, αλλά και από μια βαθιά προσωπική φιλία που κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής της ηθοποιού.
Ο ίδιος επέλεξε να μη μιλήσει δημόσια ούτε να προβεί σε δηλώσεις, έχοντας ήδη εκφράσει τον ανείπωτο πόνο του μέσα από μια λιτή ανάρτηση λίγες ώρες μετά τον θάνατό της.
«Αντίο Ελενίτσα μου. Άλλα είχαμε συμφωνήσει… Έφυγε μια σπουδαία φίλη. Μια σπουδαία κυρία. Όλα τα άλλα δεν έχουν κανένα νόημα», είχε γράψει, ζητώντας παράλληλα διακριτικότητα από τα μέσα ενημέρωσης.
«Για εκείνον είναι ένα πολύ μεγάλο πλήγμα»
Λίγες ημέρες μετά την απώλεια της Μάρως Κοντού, ο Σπύρος Μπιμπίλας είχε αναφερθεί στη στενή σχέση που ένωνε τους δύο ηθοποιούς, τονίζοντας πως ο Γιώργος Κωνσταντίνου βιώνει μία από τις δυσκολότερες στιγμές της ζωής του.
Όπως ανέφερε, η συνεργασία τους ξεπέρασε τα όρια της σκηνής και της μεγάλης οθόνης, εξελισσόμενη σε μια βαθιά και ειλικρινή φιλία που κράτησε για δεκαετίες.
Ένα κινηματογραφικό δίδυμο που έγραψε ιστορία
Η Μάρω Κοντού και ο Γιώργος Κωνσταντίνου αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα καλλιτεχνικά δίδυμα του ελληνικού κινηματογράφου.
Η κοινή τους πορεία σφραγίστηκε από την ιστορική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα», όπου οι χαρακτήρες της Ελένης και του Αντωνάκη πέρασαν στη συλλογική μνήμη του ελληνικού κοινού και εξακολουθούν να θεωρούνται σημείο αναφοράς για τον ελληνικό κινηματογράφο.
Πέρα όμως από τους εμβληματικούς ρόλους, εκείνο που έκανε τη σχέση τους ξεχωριστή ήταν η αμοιβαία εκτίμηση και ο σεβασμός που διατήρησαν μέχρι το τέλος.
Το δημόσιο μήνυμα του Γιάννη Σερβετά
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η ανάρτηση του Γιάννη Σερβετά, ο οποίος απευθύνθηκε δημόσια στον Γιώργο Κωνσταντίνου, εκφράζοντας τη συμπαράστασή του για τη δύσκολη αυτή απώλεια.
Με λόγια γεμάτα συναίσθημα έγραψε πως η «Ελενίτσα» θα παραμείνει για πάντα ζωντανή μέσα από τις ταινίες της και στη μνήμη του κοινού, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα δύναμης στον άνθρωπο που στάθηκε δίπλα της επί περισσότερες από έξι δεκαετίες.
