Μια απρόσμενη γνωριμία που εξελίχθηκε σε μια πολύωρη προσωπική συζήτηση αποκάλυψε ο πατήρ Αντώνιος Μάρκου, μιλώντας για τη συνάντησή του με τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Αποκαλύψεις» του Πέτρου Κουσουλού, ο ιερέας γύρισε τον χρόνο πίσω και περιέγραψε πώς ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τον γνωστό ερμηνευτή. Όλα συνέβησαν κατά τη διάρκεια μιας πτήσης με προορισμό την Αθήνα, όταν ο Γιώργος Μαζωνάκης αναγνώρισε τον πατέρα Αντώνιο ανάμεσα στους επιβάτες.
Η γνωριμία τους δεν περιορίστηκε σε μια σύντομη συνομιλία. Ο τραγουδιστής θέλησε να μιλήσει μαζί του και, όπως ανέφερε ο κληρικός, ακολούθησε μια εξομολόγηση που διήρκεσε περίπου 90 λεπτά.
Μέσα από αυτή τη συζήτηση, ο πατήρ Αντώνιος γνώρισε μια διαφορετική πλευρά του Γιώργου Μαζωνάκη, μακριά από τη δημόσια εικόνα του και τη σκηνική του παρουσία. Τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο με ιδιαίτερη συναισθηματική ευαισθησία, ο οποίος είχε ανάγκη να εκφράσει όσα κουβαλούσε μέσα του.
Σύμφωνα με όσα μετέφερε ο ίδιος, ο τραγουδιστής στάθηκε με αυστηρότητα απέναντι στον εαυτό του, αναλογιζόμενος τη συμπεριφορά και τις αποφάσεις του. Η εξομολόγηση φαίνεται πως αποτέλεσε για εκείνον μια ευκαιρία να μιλήσει ανοιχτά, να αναγνωρίσει τα λάθη του και να αναζητήσει τη συγχώρεση.
Ο πατήρ Αντώνιος δεν περιορίστηκε, επομένως, στην περιγραφή μιας τυχαίας συνάντησης. Με τα λόγια του σκιαγράφησε έναν άνθρωπο που, σε μια στιγμή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, επέλεξε να αφήσει στην άκρη τη δημόσια εικόνα του και να μιλήσει με ειλικρίνεια για όσα τον προβλημάτιζαν.
Όλα όσα είπε
«Τον γνώριζα ως καλλιτέχνη, όχι προσωπικά. Γύρισε να πάρει το σκυλάκι του, αντιλήφθηκε ότι πίσω του υπήρχε κληρικός και ήταν πολύ ευγενικός. Μου φίλησε το χέρι. Στην πτήση μετά, είπε σε αεροσυνοδό να πάω κοντά του. Με ρώτησε αν προλαβαίνει να εξομολογηθεί.
Του απάντησα με χιούμορ “αν δεν πέσει το αεροπλάνο μέχρι την Αθήνα”. Το ό,τι μου είπε είναι απόρρητο και εκκλησιαστικό το θέμα, αλλά εγώ έβγαλα κάποια συμπεράσματα. Ήταν υπερβολικά ευαίσθητος. Μου είπε πτυχές της ζωής του, που δεν περίμενα για έναν καλλιτέχνη. Ήταν πολύ ευαίσθητος με θέματα κακοποίησης παιδιών. Μου είπε ότι για να εξιλεωθεί απέναντι σε πράξεις που έχει κάνει και ντρέπεται, έκανε πολλές αγαθοεργίες. Ζητούσε λύσιν, άφεσιν»,
«Σε ένα σημείο μου είπε: “πάτερ πως θα δω τον Θεό με αυτά τα μούτρα;” Και του είπα “όπως τον είδε ο ληστής”. Έκανε την αυτοκριτική του και η ευαισθησία του τον έριξε σε τριπάκια, που είναι κοινό μυστικό. Τα προβλήματά μας δεν λύνονται με αυτούς τους τρόπους. Άκουσα πράγματα που δεν λέγονται εύκολα»
«Πριν το Πάσχα με πήρε για να ευχηθεί στα εγγόνια μου. Τον πονούσε το θέμα “παιδί”. Όχι, γιατί δεν μπορούσε να κάνει, επειδή δεν έπρεπε να κάνει. Έτσι ένιωθε».
Με πληροφορίες από το youweekly.gr