Ο Γιώργος Μαζωνάκης, για περισσότερες από τρεις δεκαετίες δημιούργησε έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από το όνομά του, έναν κόσμο γεμάτο λαϊκό τραγούδι, εκκεντρικά κοστούμια, προκλητικές εμφανίσεις, χιούμορ, ατάκες που γίνονταν viral πολύ πριν υπάρξει το TikTok και μία σκηνική παρουσία που δύσκολα μπορούσε να αντιγραφεί.
Ο ξαφνικός θάνατός του, την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία μόλις 54 ετών, έβαλε πρόωρα τέλος σε μία διαδρομή που παρέμενε ενεργή μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο τραγουδιστής μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο «Ελπίς», όπου, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, δεν κατέστη δυνατό να επανέλθει. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, υπέστη ανακοπή.
Πίσω, όμως, από τον «Μαζώ» που γνώρισε το κοινό υπήρχε ένας άνθρωπος πολύ πιο εσωστρεφής από όσο άφηνε να φανεί η δημόσια εικόνα του, και μία ζωή γεμάτη μικρές ιστορίες που εξηγούν πως ένα παιδί από τη Νίκαια κατάφερε να δημιουργήσει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες περσόνες της ελληνικής μουσικής.
Το πραγματικό του όνομα δεν ήταν Μαζωνάκης
Ο Γιώργος Μαζωνάκης γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1972 στη Νίκαια του Πειραιά, ενώ η οικογένειά του είχε ρίζες από τη Σητεία της Κρήτης. Το πραγματικό του όνομα ήταν Γεώργιος Αποστόλου, με το «Μαζωνάκης» να γίνεται αργότερα το όνομα με το οποίο θα τον γνώριζε ολόκληρη η Ελλάδα.
Μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου η μουσική ήταν συνεχώς παρούσα. Στράτος Διονυσίου, Μαρινέλλα, Χάρις Αλεξίου και Γιάννης Πάριος ήταν ανάμεσα στα ακούσματά του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι περιοριζόταν αποκλειστικά στο λαϊκό τραγούδι. Άκουγε παράλληλα ξένη και rock μουσική, ένα μουσικό «πάντρεμα» που αργότερα θα φαινόταν και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε το ίδιο το λαϊκό τραγούδι.
Ήξερε από παιδί ότι ήθελε να γίνει τραγουδιστής
Η επιθυμία του να ασχοληθεί με το τραγούδι εμφανίστηκε πολύ νωρίς. Σύμφωνα με αφηγήσεις για τα παιδικά του χρόνια, άκουγε στο σπίτι μεγάλες λαϊκές φωνές και φανταζόταν τον εαυτό του να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο. Δεν αντιμετώπισε τη μουσική ως ένα όνειρο που «κάποτε» θα δοκίμαζε. Από την εφηβεία του είχε ήδη αποφασίσει ότι ήθελε να γίνει επαγγελματίας τραγουδιστής.
Σε ηλικία περίπου 15 ετών άρχισε να κάνει τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα, πολύ πριν έρθουν οι μεγάλες πίστες, οι πλατινένιοι δίσκοι και η αναγνωρισιμότητα.
Η απίθανη ιστορία με τη Μαρινέλλα
Ανάμεσα στις ιστορίες που συνοδεύουν τα πρώτα του χρόνια ξεχωρίζει και μία συνάντηση με τη Μαρινέλλα. Ήταν ακόμη παιδί, περίπου 12 ετών, όταν φέρεται να τη συνάντησε και με το θάρρος που αργότερα θα γινόταν χαρακτηριστικό της δημόσιας περσόνας του, της είπε ουσιαστικά ότι ήταν… συνάδελφοι.
Η Μαρινέλλα γέλασε και τον κάλεσε στο καμαρίνι της. Ήταν, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη αφήγηση, η πρώτη φορά που ο μικρός τότε Γιώργος έμπαινε σε καμαρίνι καλλιτέχνη. Μία μικρή στιγμή που, κοιτάζοντάς την δεκαετίες αργότερα, μοιάζει σχεδόν προφητική.
Από την Πάτρα στη δισκογραφία
Τα πρώτα χρόνια δεν είχαν καμία σχέση με την εικόνα του superstar που θα ακολουθούσε. Ο Μαζωνάκης τραγουδούσε σε νυχτερινά μαγαζιά και ήταν μέσα από τις εμφανίσεις του στην Πάτρα που άρχισε να γίνεται αντιληπτός από ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας. Το καλοκαίρι του 1992 ήρθε η επαφή με την τότε PolyGram και λίγο αργότερα άνοιξε επίσημα το κεφάλαιο της δισκογραφίας.
Το 1993 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, «Μεσάνυχτα και κάτι».
Έναν χρόνο αργότερα ήρθε το «Με τα μάτια να το λες», με τραγούδια όπως τα «Τρεις το πρωί», «Ανήκω σε μένα» και «Μη μου ζητάς», ενώ στα χρόνια που ακολούθησαν επιτυχίες όπως το «Μου λείπεις» και άλμπουμ όπως το «Παιδί της νύχτας» άρχισαν να εδραιώνουν τη θέση του στη λαϊκή σκηνή. Δεν ήταν πλέον το αγόρι από τη Νίκαια που ήθελε να τραγουδήσει, είχε αρχίσει να γίνεται ο «Μαζώ».
Ο Μαζωνάκης κατάλαβε πολύ νωρίς τη δύναμη της εικόνας, την εποχή που η ανδρική λαϊκή σκηνή ακολουθούσε αρκετά συγκεκριμένους ενδυματολογικούς κώδικες, εκείνος επέλεγε χρώμα, prints, ιδιαίτερα κοστούμια, κοσμήματα και looks που συχνά προκαλούσαν συζήτηση.
Ο εξωστρεφής performer ήταν στην πραγματικότητα ντροπαλός
Αυτό ήταν ίσως ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα της προσωπικότητάς του. Στη σκηνή μπορούσε να μοιάζει ατρόμητος, στην προσωπική του ζωή, όμως, ο ίδιος περιέγραφε τον εαυτό του ως έναν ντροπαλό άνθρωπο.
Στην τελευταία μεγάλη συνέντευξή του στον Τάσο Τρύφωνος είχε εξηγήσει ότι η συστολή του είχε αρκετές φορές παρερμηνευτεί ως αλαζονεία και πως η απόσταση που κρατούσε λειτουργούσε στην πραγματικότητα ως άμυνα. Ίσως γι’ αυτό, παρά τις δεκαετίες δημοσιότητας, κατάφερε να διατηρήσει ένα σημαντικό κομμάτι της ιδιωτικής του ζωής πραγματικά ιδιωτικό.
Η οικογένεια που έγινε το πιο δύσκολο κεφάλαιο της ζωής του
Ο Γιώργος Μαζωνάκης μεγάλωσε μαζί με τις δύο αδελφές του και για χρόνια η οικογένειά του αποτελούσε σημαντικό κομμάτι της ζωής και της επαγγελματικής του πραγματικότητας. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η σχέση αυτή μετατράπηκε σε ένα από τα πιο δύσκολα και δημόσια κεφάλαια της ζωής του.
Η οικογενειακή διαμάχη, οι νομικές κινήσεις και αργότερα η ακούσια νοσηλεία του στο Δρομοκαΐτειο έφεραν μία εξαιρετικά προσωπική υπόθεση στο επίκεντρο της δημοσιότητας.
Ο ίδιος, μιλώντας τον Ιούλιο στον Τάσο Τρύφωνος, είχε χρησιμοποιήσει μία φράση που συμπύκνωνε τη δική του οπτική για όσα είχε βιώσει: «Η αγάπη μεταξύ συγγενικών προσώπων, πολλές φορές είναι καταστροφή».
Η σχέση του με το κοινό
Μπορεί να είχε περάσει περιόδους έντονης αμφισβήτησης, όμως ένα πράγμα παρέμενε σταθερό, η σχέση του με το κοινό. Ο Μαζωνάκης κατάφερε να περάσει από διαφορετικές μουσικές εποχές χωρίς να μετατραπεί σε νοσταλγικό κατάλοιπο των ’90s.
Συνεργάστηκε με νεότερους καλλιτέχνες, πειραματίστηκε με διαφορετικούς ήχους και δεν φοβήθηκε να μπει σε τηλεοπτικά formats. Από το «X Factor» μέχρι άλλες τηλεοπτικές εμφανίσεις και αργότερα το «The Voice», επέτρεψε σε μία νεότερη γενιά να γνωρίσει την ιδιαίτερη προσωπικότητά του πέρα από τα τραγούδια, και ο ίδιος γνώριζε πόσο σημαντική είχε γίνει αυτή η σχέση.
Στην τελευταία του μεγάλη τηλεοπτική εξομολόγηση είχε πει χαρακτηριστικά: «Εμένα με προστάτευσε ο κόσμος».
Φωτογραφία εξωφύλλου: Photo By georgemazonakis On Instagram
