Μια άγνωστη ιστορία από τα παιδικά χρόνια του Γιώργου Μαζωνάκη στη Νίκαια μοιράστηκε ο Πέτρος Πολυχρονίδης, αποχαιρετώντας τον τραγουδιστή μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram.
Οι δυο τους γνωρίζονταν πολύ πριν από τη μεγάλη επιτυχία, τις πίστες και τα τραγούδια που έμελλε να γίνουν μέρος της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων. Μεγάλωσαν στην ίδια πολυκατοικία στη Νίκαια, στην οδό Μάρκου Μπότσαρη, και για τα παιδιά της γειτονιάς ο μετέπειτα λαϊκός σταρ ήταν τότε απλώς «ο Γιώργος από τον 4ο όροφο».
Ο παρουσιαστής αποκάλυψε ότι ο ίδιος και ο Γιώργος Μαζωνάκης μεγάλωσαν κάτω από τα ίδια κεραμίδια μέχρι ο τραγουδιστής να γίνει περίπου 15 ετών, ενώ θυμήθηκε με νοσταλγία τα χρόνια πριν από τη δημοσιότητα, όταν οι γείτονες και οι φίλοι του παρακολουθούσαν αργότερα με περηφάνια τα πρώτα του βήματα στις πίστες.
«Έχω δεκάδες όμορφες αναμνήσεις από αυτά τα παιδικά χρόνια, πριν τη δόξα, με τον Γιώργο, τη Βάσω και κυρίως τη Μαρία που μεγαλώσαμε μαζί, εκεί στη Μ. Μπότσαρη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Το κουκλοθέατρο του 12χρονου Γιώργου
Ανάμεσα στις δεκάδες αναμνήσεις που θα μπορούσε να μοιραστεί, ο Πέτρος Πολυχρονίδης επέλεξε μία από το καλοκαίρι του 1984. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν τότε μόλις 12 ετών και μαζί με τους φίλους του στην πολυκατοικία αποφάσισαν να κατασκευάσουν μόνοι τους ένα κουκλοθέατρο.
Το απόγευμα, ο μικρός Γιώργος πήρε μια αυτοσχέδια χάρτινη ντουντούκα και άρχισε, σαν μικρός ντελάλης, να καλεί τα παιδιά της γειτονιάς στην αυλή για να παρακολουθήσουν την παράσταση που είχαν ετοιμάσει.
Υπήρχε όμως και εισιτήριο, ο Μαζωνάκης ζητούσε από κάθε παιδί να φέρει μαζί του δύο δραχμές. Ο Πέτρος Πολυχρονίδης, έξι ετών τότε, δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί θα έπρεπε να πληρώσουν για μια παράσταση που είχαν ετοιμάσει τα παιδιά της ίδιας πολυκατοικίας.
Έτσι τον ρώτησε, και η απάντηση του 12χρονου Γιώργου ήταν αφοπλιστική: «Εδώ θα κάνουμε τέχνη, Πετράκο. Αυτό οι μεγάλοι το πληρώνουν».
«Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε»
Ο Πέτρος Πολυχρονίδης παραδέχτηκε ότι τότε δεν είχε καταλάβει τι εννοούσε ο φίλος και γείτονάς του. Μεγαλώνοντας όμως και βλέποντας την πορεία που ακολούθησε ο Γιώργος Μαζωνάκης, η συγκεκριμένη ανάμνηση απέκτησε άλλη σημασία.
«Δεν κατάλαβα τίποτα τότε. Αργότερα συνειδητοποίησα το αυτονόητο. Ο Γιώργος δεν έγινε μετά καλλιτέχνης. Γεννήθηκε», έγραψε.
Από την αυλή της Νίκαιας στις μεγαλύτερες πίστες
Από το παιδί που κατασκεύαζε αυτοσχέδιες παραστάσεις στην αυλή μιας πολυκατοικίας στη Νίκαια, ο Γιώργος Μαζωνάκης εξελίχθηκε σε έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους και αντισυμβατικούς καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Η σχέση του με την τέχνη παρέμεινε άλλωστε σε όλη την καριέρα του βαθιά προσωπική. Δεν ακολούθησε πάντα τις ασφαλείς επιλογές, πειραματίστηκε με την εικόνα του, τη μόδα, τον ήχο και τη σκηνική παρουσία και πολλές φορές βρέθηκε μπροστά από την εποχή του.
Κάπως έτσι, εκείνες οι «δύο δραχμές» του 1984 μοιάζουν σήμερα με το πρώτο, ανεπίσημο εισιτήριο για μια παράσταση που έμελλε να κρατήσει δεκαετίες, και ίσως ο 12χρονος Γιώργος να το ήξερε ήδη, πολύ πριν το καταλάβουν όλοι οι υπόλοιποι.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Photo By georgemazonakis On Instagram
