Λίγες ημέρες μετά την κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Γιώργος Χρανιώτης επέλεξε να αποχαιρετήσει τον φίλο του με έναν ιδιαίτερα προσωπικό τρόπο. Μέσα από μια ανάρτηση στα social media, ο ηθοποιός γύρισε πίσω στον χρόνο και ανακάλεσε στιγμές από τη σχέση τους, αποτυπώνοντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια τη βαθιά οικειότητα που τους συνέδεε.
Στην εξομολόγησή του χωρούν οι νυχτερινές έξοδοι, οι συζητήσεις, το θέατρο, τα καμαρίνια, αλλά και εκείνες οι μικρές, ανθρώπινες χειρονομίες που, τελικά, είναι αυτές που παραμένουν στη μνήμη. Ο Χρανιώτης αναφέρθηκε ακόμη σε διαφορετικές περιόδους της ζωής τους, στις επαγγελματικές υποχρεώσεις που τους απομάκρυναν και στην πατρότητα, που αποτέλεσε έναν ακόμη σταθμό στη δική του διαδρομή.
Συνοδεύοντας τα λόγια του με ένα κοινό τους στιγμιότυπο από έξοδό τους, ο ηθοποιός έγραψε:
«Θέλω να γυρίσω στα παλιά Τζωρτζ. Τότε που βγαίναμε έξω και τα πίναμε και μου ‘λεγες και σου ‘λεγα. Τότε που σου μίλαγα για τον σουρεαλισμό και μου απαντούσες ότι δεν τα πολύ καταλαβαίνεις όλα αυτά. Αλλά τα καταλάβαινες. Που με σκέπασες με μια κουβέρτα και με φίλησες στο μέτωπο, τότε που χα γίνει κόκκαλο. Κι έφυγες. Κυριος. Μαγκας. Ωραιος. Τότε που ήμασταν με τον Βασιλόπουλο και χορεύαμε σαν δαιμονισμένοι. Δαιμονισμένοι άγγελοι», έγραψε δίπλα σε ένα κοινό τους στιγμιότυπο από έξόδό τους, το οποίο δημοσίευσε στο Instagram.
Στη συνέχεια, ο Γιώργος Χρανιώτης αναφέρθηκε σε ακόμη περισσότερες προσωπικές αναμνήσεις, θυμίζοντας τηνρτζ. Τότε που σ’ έλεγα Τζωρτζ και μ’ έλεγες Τζωρτζ. Που μου ‘λεγες αργότερα για τις αποτοξινώσεις σου, όταν σ’ έβλεπα στο ιατρείο της φίλης σου της Κατερίνας της Μουστάκα, που πήγαινα και ‘γω για ανατάξεις», πρόσθε ιδιαίτερη προσφώνηση που είχαν μεταξύ τους, αλλά και συναντήσεις τους σε διαφορετικές στιγμές της ζωής τους.
«Θέλω να γυρίσω στα παλιά Τζωρτζ. Τότε που σ’ έλεγα Τζωρτζ και μ’ έλεγες Τζωρτζ. Που μου ‘λεγες αργότερα για τις αποτοξινώσεις σου, όταν σ’ έβλεπα στο ιατρείο της φίλης σου της Κατερίνας της Μουστάκα, που πήγαινα και ‘γω για ανατάξεις», πρόσθεσε στη συνέχεια.
Ιδιαίτερη θέση στην αφήγησή του έχουν και οι στιγμές που συνδέονται με τη δουλειά. Από τις εμφανίσεις του Μαζωνάκη στη νυχτερινή Αθήνα μέχρι τη θεατρική του παρουσία στο Rocky Horror Picture Show, την Κύπρο και το Your Face Sounds Familiar, ο Χρανιώτης ανατρέχει σε διαφορετικά κεφάλαια μιας φιλίας που, όπως περιγράφει, παρέμεινε ουσιαστική ακόμη και όταν οι ζωές τους πήραν διαφορετικούς δρόμους.
«Μετά χαθήκαμε λίγο. Δουλεύαμε πολύ κι οι δυο, αλλά όταν ανταμώναμε, ανοίγαμε εύκολα τις αγκαλιές μας, για να χορτάσουμε. Μπουζούκια που ‘χα έρθει να σε δω κανα δυο φορές (το ξέρες ότι δεν ήμουν πολύ fan, αλλά ήμουν δικός σου fan), Rokky horror picture show στο θέατρο που κρατούσες τον ρόλο του αφηγητή (τι καλός που ήσουν ρε μάγκα μου) στην Κύπρο που ‘χα γυρίσματα και πήγα μόνος μου να σε δω να τραγουδάς, να σε δω μετά στα καμαρίνια (άλλη ωραία αγκαλιά) και μετά στο Yfsf που ήσουν κριτική επιτροπή. Και μετά έγινα πατέρας και χαθήκαμε εντελώς. Και ‘γω και συ. Θα ξανανταμωσουμε Τζωρτζ. Και θα ξανά χορέψουμε. Adios amigo».
Δείτε την ανάρτησή του:
