Με αφορμή το νέο παιδικό μιούζικαλ του Γιώργου Τσιάκκα, «Πάμε να αλλάξουμε τον κόσμο», σε σκηνοθεσία της Χριστίνας Παυλίδου, η Χριστίνα και η Κύνθια Παυλίδου βρέθηκαν καλεσμένες στην εκπομπή της Χριστιάνας Αριστοτέλους, «Με αγάπη Χριστιάνα».
Οι δύο αδελφές μίλησαν για τη νέα τους θεατρική δουλειά, αλλά και για ένα πρόσωπο που εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς στη ζωή τους, τη μητέρα τους, την αείμνηστη ηθοποιό Άλκηστις Παυλίδου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Χριστίνα Παυλίδου: Η συγκινητική ανάρτηση για τα 6 χρόνια χωρίς τη μητέρα της
Έξι χρόνια μετά τον θάνατό της, η απουσία της παραμένει έντονη, ενώ η μνήμη της συνεχίζει να συνοδεύει τις δύο κόρες της τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.
Μιλώντας για τη μητέρα τους, η Χριστίνα και η Κύνθια Παυλίδου αναφέρθηκαν στη σημαντική παρακαταθήκη που άφησε πίσω της, όχι μόνο ως ηθοποιός αλλά κυρίως ως άνθρωπος.
«Εχθές ήταν έξι χρόνια και ήταν και τα γενέθλιά της. Προχθές, λίγη ώρα πριν γίνει 12, μας έφυγε», ανέφεραν χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια μίλησαν με συγκίνηση για την προσωπικότητα της μητέρας τους και τον τρόπο με τον οποίο επηρέασε τους ανθρώπους που βρέθηκαν κοντά της.
«Είναι πάρα πολλά αυτά που μας έδωσε. Δεν ήταν απλώς μια καλή μητέρα. Ήταν ένας άνθρωπος που άφησε το στίγμα της όπου κι αν κινήθηκε. Είτε στο επαγγελματικό κομμάτι, είτε στην οικογένεια, είτε στους φίλους της».
Όπως εξήγησαν, η αγάπη που έδωσε η Άλκηστις Παυλίδου στις κόρες της εξακολουθεί να επιστρέφει με έναν διαφορετικό τρόπο, μέσα από την αγάπη και την εκτίμηση που συνεχίζει να δείχνει ο κόσμος για εκείνη.
«Κατά κάποιο τρόπο το λαμβάνουμε εμείς πλέον σαν ο κόσμος να θέλει να μας πει με όλους τους τρόπους πόσο πολύ την αγάπησε, πόσο την ξεχώρισε, πόσο μας αγαπά γιατί την αγαπούσε».
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η αναφορά τους στην απλότητα και την ταπεινότητα που χαρακτήριζαν, όπως περιέγραψαν, την Άλκηστις Παυλίδου.
«Δεν ξέρω αν μας αξίζει, γιατί δεν θα της μοιάσουμε στο μεγαλείο της. Είναι αξεπέραστη η Άλκηστις».
Και συνέχισαν, σκιαγραφώντας μια γυναίκα που, παρά την αναγνωρισιμότητα και την πολύχρονη παρουσία της στον καλλιτεχνικό χώρο, παρέμενε βαθιά απλή και προσιτή.
«Ήταν ένας άνθρωπος που δεν ξέρω αν γεννιούνται συχνά με τόση καλοσύνη και ταπεινότητα. Δεν ένιωθε ποτέ ότι ήταν κάτι. Ήταν ο πιο απλός άνθρωπος που μπορείς να φανταστείς».
