Μια από τις πιο προσωπικές της συζητήσεις παραχώρησε η Χάρις Αλεξίου το βράδυ της Τρίτης 29 Σεπτεμβρίου, μιλώντας στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά».
Η σπουδαία ερμηνεύτρια αναφέρθηκε σε διαφορετικές πτυχές της ζωής και της διαδρομής της, από την προσωπική της ζωή και τους δύο γάμους της έως την υιοθεσία του γιου της, Μάνου, αλλά και την απόφαση να απομακρυνθεί από τις ζωντανές εμφανίσεις όταν αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες με τη φωνή της.
Παράλληλα, μίλησε για τον Γιώργο Μαζωνάκη, τη σχέση του κοινού μαζί του, αλλά και για τη νέα γενιά καλλιτεχνών που διαμορφώνει σήμερα το μουσικό τοπίο.
Μιλώντας για τον έρωτα και τον τρόπο με τον οποίο έχει μεταβληθεί η σχέση της μαζί του μέσα στα χρόνια, η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε με ειλικρίνεια στην προσωπική της ζωή, αποκαλύπτοντας πως από το 2004 είναι μόνη.
«Στην αρχή ήμουν από αυτές τις γυναίκες που ερωτεύονται και πέφτουν στα πατώματα. Ο έρωτας κρατάει δυστυχώς πολύ λίγο, αυτή η φλόγα. Στον γάμο γινόμαστε αδέρφια, καλοί φίλοι. Νοιάζεται ο ένας για τον άλλον. Αυτό είναι αρκετό, γιατί ο έρωτας είναι παλιάνθρωπος, ο έρωτας δεν είναι εντάξει. Αν ήταν άνθρωπος δεν θα ήταν εντάξει. Έρχεται σου κλέβει πράγματα και σου δίνει ζωή. Η αγάπη είναι άλλο πράγμα. Θα σου πω ένα πράγμα, μιας και είμαστε αργά εδώ. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση. Μου λένε καμιά φορά “οι άντρες φοβούνται τις γυναίκες που…”. Τι είναι αυτά; Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μην φοβάται ρε παιδί μου. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;».
Η ερμηνεύτρια μίλησε στη συνέχεια για τους δύο γάμους της, επισημαίνοντας ότι είχαν διαφορετική αφετηρία και διαφορετική δυναμική.
«Ο πρώτος μου γάμος ήταν από έρωτα, ο δεύτερος ξεκίνησε από φιλία, είχε άλλη ποιότητα. Το άλλο ήταν χαζό. Ήμουν 20 χρονών, ήταν ένας ωραίος, ψηλός, με ωραία μαλλιά».
Ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση είχε η σχέση της με τον γιο της, Μάνο, και η απόφαση της υιοθεσίας, την οποία η Χάρις Αλεξίου περιέγραψε ως μία από τις σημαντικότερες εμπειρίες ολόκληρης της ζωής της.
«Η υιοθεσία του γιου μου είναι το μεγαλύτερό μου καρδιοχτύπι της ζωής μου. Δεν το θυμάμαι πώς ήταν. Ο Μάνος γεννήθηκε γιατί θα ερχόταν σε εμένα, εγώ το ήθελα, εγώ το προσευχήθηκα. Ευτυχείς οι άνθρωποι που μπορεί να τους τύχει στη ζωή, αυτό που συνέβη σε εμένα».
Η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε και στον Γιώργο Μαζωνάκη, μιλώντας για την ανταπόκριση του κοινού μετά τον θάνατό του και για το μέγεθος της αγάπης που, όπως παραδέχτηκε, δεν είχε αντιληφθεί πλήρως.
«Υπάρχει μια κρυφή αγάπη που δεν το ξέρουμε εμείς. Εγώ δεν ήξερα αυτή την λατρεία προς τον Γιώργο. Ήξερα ότι είναι ένας γλυκός άνθρωπος. Βλέπαμε τις παραξενιές του. Χαιρόμασταν, παραξενευόμασταν, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα. Φαντάζομαι ότι υπάρχουν και άλλοι. Μην ξεχνάς τι πάθαμε με τον Λεξ. Τι έκανε αυτό το παιδί; Πώς γέμισε αυτό το στάδιο; Πού ήταν αυτός ο άνθρωπος και δεν τον είχαμε πάρει είδηση; Υπάρχουν κόσμοι που δεν ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους».
Μια από τις πιο σημαντικές στιγμές της επαγγελματικής της διαδρομής ήταν η απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις. Η Χάρις Αλεξίου εξήγησε πως η απόφαση συνδέθηκε άμεσα με τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε πλέον με τη φωνή της και κυρίως με την αδυναμία της να ερμηνεύσει όπως επιθυμούσε τραγούδια που αγαπούσε βαθιά.
«Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα ότι δεν μου βρίσκουν κάτι και μου είπε ότι “εσύ έχεις πολύ καιρό πρόβλημα με τη φωνή σου”. Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα. Δηλαδή συνέβαινε αυτό και δεν το καταλάβαινα; Την απόφαση να σταματήσω την πήρα όταν τραγούδησα με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα και δεν μπορούσα να τα αποδώσω κάποια για τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα. Είχε αρχίσει να σκληραίνει φωνή μου και είπα ότι “δεν γίνεται άλλο”. Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται, αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε “πέθανε νέο το παιδί”. Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε».
Παρά την αποχώρησή της από τις ζωντανές εμφανίσεις, η σχέση της με τη μουσική παραμένει, όπως ανέφερε, αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Χάρις Αλεξίου τοποθετήθηκε για τη σύγχρονη μουσική σκηνή και ειδικότερα για τους ράπερς, τους οποίους χαρακτήρισε ένα από τα πιο ζωντανά στοιχεία του σημερινού τραγουδιού.
«Όχι να λέμε και ποιοι είναι οι ράπερς, είναι αυτή τη στιγμή το πιο ζωντανό κύτταρο που έχουμε στο τραγούδι».
Κλείνοντας, η Χάρις Αλεξίου μίλησε για τον θάνατο και για τη δική της σχέση με την ιδέα της απώλειας. Αναφέρθηκε στις δύσκολες οικογενειακές εμπειρίες που έζησε από μικρή ηλικία και εξήγησε πως δεν υπήρξε ποτέ κάτι που να την έκανε να αντιμετωπίζει τον θάνατο με φόβο.
«Δεν φοβήθηκα ποτέ τον θάνατο. Η μητέρα μου έφυγε ούτε 50 ετών και ο πατέρας μου 35. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα πεθάνω και τώρα λέω “ας μην αναλάβω αυτή τη δουλειά γιατί δεν είναι για την ηλικία μου”. Δεν σκέφτομαι ότι θα πεθάνω, δεν θα πεθάνω».
**Με πληροφορίες από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
***Φωτογραφία εξώφυλλου: Instagram @haris_alexiou_official
