Επτά πασχαλινά έθιμα από όλο τον κόσμο που ξεφεύγουν από τις κλασικές παραδόσεις, από τη Σκανδιναβία μέχρι και τη Γαλλία.
Το σπάσιμο των Μπότηδων στην Κέρκυρα, ο ρουκετοπόλεμος στο άκουσμα του «Χριστός Ανέστη» στο Βροντάδο της Χίου, και ειδικά το σούβλισμα του αρνιού είναι ελληνικά έθιμα του Πάσχα που ενδεχομένως να φαίνονται περίεργα, ακόμη και βάρβαρα σε κάποιον ξένο -και σε αρκετούς Έλληνες.
Ωστόσο, τηρούνται κάθε χρόνο με ευλάβεια και για τους περισσότερους αποτελούν το αποκορύφωμα των εορτασμών. Αντίστοιχα, πολλές από τις Πασχαλινές συνήθειες των Χριστιανών σε άλλες χώρες κάνουν εμάς να αναρωτιόμαστε ποια είναι η σχέση τους με το θείο δράμα και την Ανάσταση. Ας δούμε μερικά από τα πιο παράξενα.
Σουηδία και Φινλανδία: Οι «Μάγισσες του Πάσχα» ως άλλο Halloween
Στη Σουηδία και τη Φινλανδία, τη Μ. Πέμπτη και το Μ. Σάββατο, τα παιδιά αναβιώνουν το έθιμο που λέγεται «Μάγισσες του Πάσχα». Βάφουν τα πρόσωπά τους, φοράνε παλιά ρούχα και μαντήλες και κρατώντας σκουπόξυλα, γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα μοιράζοντας χειροποίητες κάρτες, ζωγραφιές και κλαδιά με μπουμπούκια, με αντάλλαγμα σοκολάτες και γλυκά.
Σύμφωνα με παλιό σκανδιναβικό θρύλο, τη Μ. Πέμπτη οι μάγισσες καβαλάνε τις σκούπες τους και πετούν για το «Μπλακούλα», ένα μυθικό νησί όπου συναντούσαν τον διάβολο για να γιορτάσουν. Σήμερα, βέβαια, όλο αυτό έχει καταλήξει σε μια πολύ πιο αθώα και γλυκιά εκδοχή, όμως, πίσω από αυτή τη χαριτωμένη εικόνα κρύβεται μια πραγματικά μαύρη ιστορία.
Τον 17ο αιώνα, ο φόβος για τις μάγισσες στη Σουηδία οδήγησε σε φρικτά βασανιστήρια και εκατοντάδες εκτελέσεις αθώων ανθρώπων. Τότε, τις ημέρες του Πάσχα, ο κόσμος κλείδωνε τις πόρτες και τις καμινάδες του για να μην «μπουν» οι μάγισσες που ταξίδευαν προς το Μπλακούλα, ενώ έκρυβαν ακόμα και τα εργαλεία του κήπου ή των στάβλων, φοβούμενοι ότι οι μάγισσες θα τα χρησιμοποιούσαν ως μεταφορικά μέσα ή θα κακοποιούσαν τα ζώα τους.
Χρειάστηκε να φτάσουμε στο 1779 για να καταργηθεί η θανατική ποινή για τη «μαγεία» και να αρχίσει σιγά-σιγά αυτός ο τρόμος να μεταλλάσσεται σε λαϊκό έθιμο.
Στη Φινλανδία, η παράδοση έχει και μια δόση ορθόδοξης επιρροής, με το έθιμο, που ονομάζεται «virvonta», να λαμβάνει χώρα την Κυριακή των Βαΐων, συνδυάζοντας την ευλογία των κλαδιών με τη μεταμφίεση.
Νορβηγία: Χουχουλιάζοντας με ιστορίες μυστηρίου
Τι σχέση έχει το Πάσχα με το διάβασμα αστυνομικών μυθιστορημάτων; Καμμία, φαινομενικά. Ωστόσο, στη Νορβηγία έχουν άλλη άποψη. Για τους ανθρώπους εκεί το Πάσχα είναι η ιδανική περίοδος για αποσυρθούν σε απομονωμένα ξύλινα σαλέ στα βουνά, για να λύσουν γρίφους δολοφονιών, να διαβάσουν θρίλερ και να δουν αστυνομικές σειρές.
Όλα ξεκίνησαν από μια ευφυή διαφημιστική απάτη το 1923 την ημέρα του Πάσχα. Ένας εκδοτικός οίκος τύπωσε τον τίτλο ενός νέου αστυνομικού βιβλίου για τη ληστεία του τρένου Μπέργκεν στην πρώτη σελίδα της εθνικής εφημερίδας, ακριβώς κάτω από το λογότυπο, με αποτέλεσμα οι αναγνώστες να νομίζουν ότι πρόκειται για αληθινή είδηση.
Η σύγχυση προκάλεσε τέτοιο πάταγο που το βιβλίο έγινε ανάρπαστο και το Πάσχα ταυτίστηκε έκτοτε με το έγκλημα. Σήμερα, η «δίψα» για μυστήριο είναι πανταχού παρούσα, από τις βιβλιοθήκες που στολίζονται με χάρτινα πτώματα και κοτοπουλάκια που κρατούν μαχαίρια, μέχρι τα κουτιά του γάλακτος που τυπώνονται με εικονογραφημένες αστυνομικές ιστορίες για να τις λύνει η οικογένεια στο πρωινό.
Το φαινόμενο ονομάζεται Paaskekrim και δεν αφορά μόνο τους ενήλικες, αφού ακόμα και τα παιδιά καταναλώνουν μανιωδώς παιδικά μυστήρια. Όπως λένε και οι ίδιοι, το μελαγχολικό τοπίο με τα βαθιά φιόρδ και το σκοτάδι του Βορρά αποτελεί το τέλειο σκηνικό για δράμα, κάνοντας το νορβηγικό Πάσχα την πιο «χουχουλιάρικη» γιορτή.
Γαλλία: η τεράστια ομελέτα δρόμου αντί των κόκκινων αβγών
Το Πάσχα στη Γαλλία, και συγκεκριμένα στην περιοχή Μπεσιέρ, τα αβγά, αντί να τα βάφουν, τα κάνουν ομελέτα. Και μάλιστα μία υπερβολικών διαστάσεων. Το έθιμο τηρείται την Δευτέρα του Πάσχα και περιλαμβάνει το ψήσιμο μιας γιγαντιαίας ομελέτας από 15.000 αβγά, ικανής να χορτάσει πάνω από 2.000 ανθρώπους.
Το θέαμα, που μετρά περισσότερο από μισό αιώνα ζωής, διοργανώνεται από την «Παγκόσμια Αδελφότητα των Ιπποτών της Γιγαντιαίας Ομελέτας», μια ομάδα εθελοντών που ντυμένοι στα κίτρινα και τα λευκά, επιδίδονται στο τελετουργικό.
Ο θρύλος λέει πως όλα ξεκίνησαν όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης, περνώντας από την περιοχή, ενθουσιάστηκε τόσο από την ομελέτα που έφαγε σε ένα πανδοχείο, ώστε διέταξε την επόμενη μέρα να μαζευτούν όλα τα αβγά της πόλης για να ταϊστεί ολόκληρος ο στρατός του.
Πηγή: tovima.gr
